เรื่องผีจากพันทิพ - ประสบการณ์ความฝันแรงอาฆาต

ประสบการณ์ความฝันแรงอาฆาต


เรื่องที่จะเล่าเป็นประสบการณ์ที่เคยฝันถึงบุคคลเดิมซ้ำๆติดต่อกันเป็นเวลา 6-7 ปีแล้ว แต่ฉากจะเปลี่ยนไปเรื่อยๆ ส่วนท่านใดที่ไม่เชื่อว่าฝันจริงก็ให้ท่านอ่านเพื่อความบันเทิงนะคะ ถ้าผิดพลาดประการใดก็ขออภัยด้วยคะ


ขอเล่าย้อนกลับไปในสมัยม.5 วันนั้นต้องไปทำรายงานที่บ้านเพื่อนจึงขอแม่นอนค้างที่บ้านเพื่อนเวลา 1 คืน ประมาณบ่ายสามโมงพ่อเพื่อนได้พาไปไหว้ศาลเจ้าพ่อโต๊ะกง จ.ระยอง เมื่อไหว้เสร็จพวกเราก็ไปเล่นน้ำถ่ายรูปกันตรงนั้นจะมีโขดหินเยอะ(จะมีทางเดินเล็กๆให้เดินคะ) หลังจากที่ถ่ายรูปจนหนำใจก็กลับไปบ้านเพื่อน ตกดึกคืนนั้นได้ฝันเห็นบริเวณโขดหินที่เราถ่ายรูปเล่นกัน ในฝันได้ยินเสียงผู้หญิงร้องไห้สะอึกสะอื้น เธอยืนหันหลังให้ สวมชุดกระโปรงยาวสีขาวชายกระโปรงมีเลือดติดอยู่ ผมเธอดำสนิทยาวลากพื้น ด้วยความสงสัยจึงเดินเข้าไปดู ดวงตาของเธอโบ๋กลวง มีเลือดข้นๆไหลทะลักออกมาทำให้คอและหน้าอกเปื้อนไปด้วยเลือด ในฝันยืนตะลึงด้วยความกลัวก็เลยวิ่งออกมาจากตรงนั้น แต่ก็ยังหันหลังกลับไปมอง เธอยังคงยืนหันหลังให้อยู่เหมือนเดิมแต่หัวเธอกลับหันหน้ามามอง แล้วก็ยิ้มให้ มุมปากฉีกถึงหูทั้งสองข้าง เธออ้าปาก ปลายคางอยู่ที่ท้องแล้วก็ตะคอกว่า "เอาคืนมา "

เราก็ไปทำถวายสังฆทานกับพี่สาว กรวดน้ำอุทิศส่วนบุญให้กับเธอ คิดว่าหลังจากที่ทำบุญให้เธอไปแล้วคงจะฃะไม่ฝันถึงเธออีก ผิดคาดคะเวลาผ่านไปหลายเดือนก็ฝันถึงเธออีกจนได้ ในฝันเราอยู่บนเรือนไทยหลังนึง มีเสียงซอทำนองเพลงเศร้าๆแต่ก็เพราะดี ดังมาจากเรือนไทยอีกหลัง เราก็จะเตรียมตัวไปอาบน้ำตรงที่อาบน้ำอยู่ใกล้ต้นไทร ในฝันก็อาบน้ำไปได้สักพัก มีความรู้สึกว่ามีผมอยู่ตรงหน้าก็เลยลืมตาขึ้น เห็นเธอคนเดิมในชุดสีดำ(ฝันอันที่แล้ว) ห้อยหัวลงมาจากต้นไทร ตาโบ๋ ปากฉีก เห็นแบบนั้นก็วิ่งขึ้นเรือน ลมแรง หน้าต่างปิดดังปัง เราก็สะดุ้งตื่นแต่ก็ยังไม่กล้าเล่าให้ใครฟัง

วันต่อมาก็ฝันอีกตามเคย(ฝัน 2 วันติดกัน) ในฝันมีคนมาเล่าว่า ถ้าใครจะไปอาบน้ำที่สระน้ำแห่งนี้จะต้องเอาของไปไหว้ก่อน เราก็เลยเตรียมส้มไปไหว้ หลังจากที่จุดธูปไหว้เสร็จแล้ว ผู้หญิงคนเดิมก็ออกมาใส่ชุดไทยสีดำเหมือนเดิม พูดตะคอกแบบเดิมแต่ก็ปนไปด้วยความอาฆาตแค้น " ต่อให้เอาของมาเซ่นกู ต่อให้พยายามทำดีแค่ไหน กูก็ไม่เอา " ประโยคนี้แหละที่ทำให้เราตื่นมาถึงกับร้องไห้ มีความสงสัยเต็มหัวไปหมดว่า เราก็ไปทำบุญให้แล้ว สวดมนต์ให้แล้ว กรวดน้ำให้ทุกวันยังไม่ยอมรับอีกเหรอ แต่ถึงเธอจะไม่รับเราก็พยายามทำให้ทุกวัน จนในที่เราก็ตัดสินใจบวชชีพราหมณ์ที่วัดสังฆทาน จ.นนทบุรี

ก่อนที่จะไปบวชสักเดือนนึง เราปรึกษากับพี่สาวว่านอนห้องนี้ตื่นมาแขนบวมเป็นรอยนิ้วแดงเป็นจ้ำๆ เพื่อนพี่สาวก็เลยนำยันต์มาติดที่ห้องให้ (เป็นยันต์โอมติดหน้าประตู + ยันต์พระพิฆเนศเป็นพวงคะเอาแขวนไว้หัวเตียงและได้ให้พระแม่กาลีพกติดตัว) เพื่อนพี่สาวก็งงว่าเราย้ายห้องแล้วมาอยู่ห้องนี้แต่ทำไมนอนไม่ได้ พอเปิดม่านออกถึงรู้ว่าข้างนอกเป็นทางสามแพร่ง เราดูไม่เป็นคะว่ามันเป็นสามแพร่งยังไง (พี่เขาก็ไม่ได้บอกว่าตอนแรกที่เข้ามารู้สึกยังไง แต่มาบอกตอนหลังว่าเข้าห้องไปครั้งแรกมีคนมาจับขา พอดีที่ว่าที่ดินที่หอตั้งน่าจะเป็นที่ดินของอิสลามมาก่อน ถึงว่ายันต์ไทยไม่ได้ผล)

วันที่ 12 เมษายน วันที่จะเดินทางไปวัดสังฆทานเพื่อรับศีลในตอนเย็น ได้แวะกินข้าว เมื่อเดินเข้าไปพนักงานเสิร์ฟก็จัดโต๊ะให้นั่งทั้งหมดสิบที่ เอ่อ เราก็งงนะ จัดทำไมเยอะแยะ เราก็เลยบอกกับพนักงานว่า "พี่คะพวกหนูมากันสามคนคะ" พนักงานก็ทำหน้างงกันเหมือนแปลกใจในสิ่งที่เราบอก พวกเราทั้งสามคนมองหน้ากัน พี่สาวก็บอกว่า

"เขาคงจะเห็นเราขนของมาเยอะ"

เราก็หันไปมองของที่เราเอามากัน เอ่อ...ก็แค่เป้คนละเป้เนี่ยนะ เมื่อถึงวัดพวกเราก็เปลี่ยนชุด สร้อยพระที่คล้องคอก็ต้องถอดออก พวกเราไปรับศีลและทำวัตรเย็น(วัดสังฆทานไม่นับวันไปกับวันกลับนะคะ ของเราบวช 2 วันอยู่วัด 4 วัน) สักประมาณสามทุ่มที่สวดมนต์กันอยู่ หมาหอนคะ ยังไม่มีอะไรผิดปกติ สวดมนต์ทำสมาธิเสร็จก็เที่ยงคืน   เราก็ตื่นทำวัตรเช้าตอนตีสาม(วันแรกที่เราถือศีลเต็มวัน)

ขณะที่ทำวัตรเช้าสวดมนต์ไปเรื่อยๆ บรรยากาศเริ่มแปลกๆ อากาศที่กำลังสบายจู่ๆก็หนาวขึ้นมา ลมแรง(แต่ใบไม้ไม่ขยับเลย)  มีไอเย็นรอบๆตัวเป็นไอน้ำแข็ง พี่สาวเอาพระแม่กาลีมากลัดไว้ แล้วให้เราต้องย้ายที่นั่งไปนั่งใกล้พระประธานองค์ใหญ่นั่งเกือบหน้าสุดเลย ทำวัตรเช้าเสร็จไปกรวดน้ำให้เจ้ากรรมนายเวรและขออโหสิกรรมในสิ่งที่เราได้เคยล่วงเกินเขาไว้ในอดีต ตกเย็นเรามีไข้สูงออกไปทำวัตรเย็นไม่ได้ เราต้องนอนอยู่คนเดียว หมาก็หอนตามเดิม เราหายใจไม่ออกเหมือนมีคนมาบีบคอเรา แต่โชคดีที่ตอนนั้นพี่สาวกับเพื่อนพี่มาอยู่เป็นเพื่อนพอดี เช้าต่อมาเราต้องลาศีล 8 แต่ก็ยังนุ่งขาวห่มขาวอยู่ วันนี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้น เราคิดว่าบวชให้เขาแล้วเขาคงจะดีขึ้นไม่ตามอาฆาตเราอีก


ผ่านไปหลายเดือนหลังจากที่บวชเราฝันถึงเธออีก ในฝันเราไปที่วัดโขดทิมทารามเจอเพื่อนเก่าเยอะแยะ พวกเราจับกลุ่มคุยกันด้านนอกของห้องสมุด
มีพายุฝนกำลังตั้งเค้าเราเลยวิ่งไปห้องสมุด แต่คนในห้องสมุดกับวิ่งออกมาอย่างไม่คิดชีวิตมีเพื่อนเราคนนึงที่ไม่ได้วิ่งออกมา เราเลยเข้าไปดูเพื่อนว่าเพื่อนทำอะไร เมื่อเข้าไปถึงเพื่อนเอาแต่นั่งร้องไห้ เมื่อเราจับตัวเพื่อน  เพื่อนก็เอาแต่กรี๊ดเหมือนคนเสียสติแล้วก็วิ่งออกไป ก่อนที่เราจะออกไปนั้นสายตาเรากับไปเห็นผู้หญิงอยู่มุมห้อง แล้วสถานที่รอบๆก็เปลี่ยนไปกลายเป็นบ้านเรือนไทย มีวงมโหรีกำลังบรรเลงบทเพลงเศร้าๆอยู่ เราถึงกับตกใจเมื่อมองไปเห็นเธอคนนั้น เธอเปลี่ยนจากชุดไทยห่มสไบมาเป็นชุดฉุยฉายสีดำ  ชฎาสีดำ อุบะสีขาวกับดำ (ดอกรักเป็นสีขาว ส่วนกุหลาบเป็นสีดำ)
เธอแต่งหน้าแบบโขน หน้าขาว คิ้วสีเขียว ทาปากแดง มุมปากฉีกถึงหู  ตาโบ๋น้ำตาไหลออกมาเป็นเลือดข้นๆ ยืนตั้งวงรำอยู่ แต่ที่น่ากลัวกว่านั้นในฝันเราเห็นอีก 20 คนยืนตั้งวงรำ หน้าตาเหมือนกับเธอทั้งหมดเลย เราสะดุ้งตื่น อะไรยังไม่จบอีกเหรอ บวชให้แล้วนะ จะเอาอะไรอีก

ในฝันเราก็ไปวัดโขดทิมทาราม ไปไหว้หลวงพ่อขาว ตอนที่เราจุดธูปเสร็จแล้วกำลังจะไหว้มีผู้หญิงวิ่งมาพลักเรา เราก็หันไปมองเป็นผู้หญิงคนเดียวกับที่ใส่ชุดฉุยฉายครั้งนี้เธอมาในชุดขาวเปื้อนเลือด ปากฉีกแสยะยิ้มให้ ในฝันเราก็กลัววิ่งหนีเธอ ทางข้างหน้าเป็นทางตัน เธอคว้าตัวเราไว้ได้บีบคอเราแรงมากหมายจะให้เราแหลกคามือของเธอ มือเราคว้าพระแม่กาลีในกระเป๋าเสื้อได้แล้วปาไปที่เธอ ทำให้เธอกรีดร้อง ดิ้นทุรนทุรายก่อนจะจ้องมองเราก่อนที่จะหายไป  หลังจากนั้นเราก็ไม่ได้ฝันเห็นเธอบ่อยแล้วแต่กลับไปฝันถึงอีกคนแทน

ในฝันมีผู้ชายนุ่งโจงกระเบนมีสังวาลสีทองสะพายแล่งเขาพาเราไปดูเหตุการณ์นึง เขาก็เริ่มเล่าว่า มีผู้หญิงผมยาวปะบ่า เธอคลั้งไคล้ในเรื่องของไสยศาสตร์มนต์ดำและเธอต้องการที่จะมีลูก เธอจึงลักลอบเข้าไปในวัดที่มีศพของหญิงตายทั้งกลมอยู่ เธอผ่าท้องนำศพทารกออก เป็นเด็กแฝด เธอนำเด็กคนนึงไปทำพิธีและฝังไว้ที่ทางสามแพร่ง ส่วนอีกคนเธอนำกลับมาทำพิธีที่บ้านของเธอ เธอเอาสลิ้งฉีดยามาดูดน้ำในศพเด็กที่ทำพิธีแล้วมาฉีดเข้าที่มดลูกตัวเอง ส่วนรกเด็กที่เหลือเธอก็กินสด หลังจากนั้นเธอก็ตั้งครรภ์ดังที่เธอหวังไว้ จนถึงเวลาที่เธอต้องคลอดลูก เธอเลือกคลอดด้วยวิธีธรรมชาติ เธอได้ลูกแฝดแต่เด็กคลอดออกมาไม่ส่งเสียงร้องแต่อย่างใด หมอให้เธอดูลูกของเธอ เธอคงจะตกใจและช็อคมากที่เห็นลูกของตัวเองเล็กกว่าฝ่ามือและตัวแดง เธอคลุ้มคลั่งอาละวาดและเธอคงจะโดนของเข้าตัวด้วย หมอกำลังจะเอาเด็กเข้าตู้อบ เธอเข้าไปกระชากแขนหมอทำให้เด็กตกลงพื้นเสียชีวิตทั้งคู่ เธอเห็นแบบนี้ก็ร้องกรี๊ดผลักหมอไปชนกระจกแตก เธอเลยหยิบกระจกขึ้นมาแล้วเสียบไปที่คอของหมอ เธอตกใจมากวิ่งหนีไปที่ลิฟต์ เหตุการณ์วุ่นวายมากมีบุรุษพยาบาลมาช่วยห้าม บุรุษพยาบาลก็โดนเธอเอากระจกเสียบคอเช่นเดียวกับหมอ เธอก็วิ่งเข้าไปในลิฟต์เมื่อประตูลิฟต์ปิดลงเธอส่งเสียงกรีดร้องเมื่อเห็นผู้หญิงตายทั้งกลมที่เธอไปผ่าท้องเอาศพทารกมาทำพิธี หญิงตายท้องแหวกท้องให้เธอดู เธอก็ร้องโหยหวนเสียงดังออกมา ทำให้คนที่ยืนอยู่ชั้นล่างต่างจับจ้องไปที่ลิฟต์ตัวนั้น เมื่อประตูลิฟต์เปิดออก ทุกคนบริเวณนั้นต่างตกใจกับภาพที่เห็นเธอเสียชีวิตอยู่ในลิฟต์ในท่านั่ง ขาเหยียดตรง หัวกลับ ในฝันเราก็ไม่ได้สนใจอะไรเขาก็พาเดินออกไป

จนเวลาผ่านไปเรากลับมาฝันเห็นเธอคนนั้นอีกครั้ง ในฝันเป็นงานรับปริญญาของเรา กำลังถ่ายรูปกับครอบครัวบนอัฒจันทร์ ทุกคนก็นั่งกันหมดแล้วแต่ตรงที่เรานั่งอยู่เหมือนมีเงาคนมาบังแสงจนเราต้องเงยหน้าขึ้นไปดู มีผู้หญิงนุ่งผ้าจีบสีดำ ห่มสไบสีดำ เกล้ามวยผมมีปิ่นปักผมสีดำยืนอยู่ข้างๆก้มหน้าแล้วก็ยิ้มใหุ้มปากฉีกถึงหูมีเลือดไหลออกมา เราก็ก้มหน้าด้วยความกลัวหัวของผู้หญิงก็หลุดมาใส่มือของเราแล้วก็ยิ้มแบบเดิม เรากลัวมากก็เลยปาหัวของเธอไปตัวของเธอก็ตามไปเก็บหัว พอเธอเก็บหัวได้แล้วสภาพของเธอก็เหมือนโดนหั่นศพ และสักพักสภาพเธอก็เหมือนเดิม เธอก็โกรธและตะคอกว่า " ทำกู กูจะไม่ปล่อยไว้แน่ " แล้วร่างเธอก็หายไป มีพายุขนาดใหญ่เข้ามามีเสียงผู้หญิงมาพร้อมกับลมกรรโชกแรงว่า " ทำกูเจอกูแน่ กูไม่ปล่อยเอาไว้หรอก กูไม่ยอม " แล้วพายุก็หมุนเป็นเกลียว ด้วยความกลัวเราก็เลยอธิฐานว่า " ขออำนาจสิ่งศักดิ์สิทธิ์โปรดช่วยลูกด้วยเถิด " พายุก็กระหน่ำเข้ามาฝนฟ้าคะนอง ฟ้าร้อง ฟ้าผ่าเต็มไปหมด ก่อนที่จะมาถึงเราเหมือนมีอะไรมากั้นไม่ให้เราโดนพายุโดนฝน แล้วพายุลูกนี้ก็อันตธานหายไป

เราก็ไปเล่าให้พี่สาวฟังว่าเราฝันเห็นงานรับปริญญาของเรามีผู้หญิงคนนั้นมาร่วมงานแต่กลัวว่ามันจะเกิดขึ้นจริง เราเลยตกลงกันว่าทุกอาทิตย์ที่พี่สาวหยุดงานเราจะไปทำบุญกัน ไปปล่อยปลา ทำสังฆทานส่วนมากเราไปทำที่วัดตาขัน จนเรากลับมากทม.ก็ไปวัดแขกสีลม ไปขอพรเผื่ออะไรมันจะดีขึ้นบ้าง สายสิญจน์พระพิฆเนศ พราหมณ์ก็ผูกให้ที่ข้อมือขวา 8 ทบ(ไม่รู้ว่าคนที่เคยไปเป็นเหมือนเราไหม แค่เราเดินออกจากวัดสายสิญจน์ก็หลุดแล้ว)
กลับถึงหอก็เย็นแล้ว เราก็หาอะไรกินอาบน้ำแล้วก็นอน ตกดึกตอนตีสองมีเสียงเคาะกำแพงจากด้านนอกเคาะเป็นชั่วโมงเลย(เราพักอยู่ชั้น 3 ห้องริมสุดติดบันได แต่ดึกขนาดนี้ใครจะมาเคาะ คงไม่มีใครปีนบันไดขึ้นมาเคาะกำแพงหรอก) เราก็นอนไม่หลับรอให้เช้าจะได้ไปใส่บาตรให้เจ้ากรรมนายเวร

คืนต่อมาเราฝันเหมือนมีคนมาบอกเราว่า "เรามีสิ่งศักดิ์ปกป้องคุ้มครองและมีคนที่คิดไม่ดีกับเรา" ในฝันมีผู้หญิงคนนึงนุ่งขาวห่มขาวน่าจะเป็นนักบวช
เราเรียกเขาว่า แม่ เขาคอยช่วยเหลือเราทุกอย่าง สอนให้เรานั่งสมาธิ สอนควบคุมจิตและคอยเตือนสติไม่ให้หลงไปกับสิ่งรอบตัว เราไปวัดแห่งนึงพร้อมกับแม่คนนี้ มีลุงแก่ๆคนนึงอายุน่าจะประมาณ 50 ปลายๆ ในความรู้สึกแกเป็นลุงที่ใจดีมากที่สุดคนนึง แกช่วยสอนในสิ่งที่เราไม่เข้าใจ มีอยู่วันนึงที่แม่ไม่อยู่ไปไหนไม่ทราบ ลุงก็จ้องมาที่เราเดินมาบีบคอ ยังไม่พอแกเอาพระขรรค์เก่าๆโบราณออกมาหมายจะแทงเราให้ตายคามือ เราก็สู้
ปัดพระขรรค์ออก หน้าของลุงก็ค่อยๆเปลี่ยนกลายเป็นหน้าของผู้หญิงคนเดิม แต่มือก็ยังบีบคอเราอยู่แล้วบอกว่า " สู้กับกูสิ " แล้วเธอก็ขึ้นค่อมบีบคอเราแรงขึ้นเรื่อยๆ ทีนี้เธอก็จ้องมาที่เรา ตาของเธอไม่มีแววตา แล้วตะคอกอีกตามเคย " สู้กับกูสิ เวลาที่แม่ไม่อยู่ ก็ไม่ได้ต่างอะไรไปจากกูหรอก "  เธออ้วกเป็นเลือดออกมาใส่ตัวและหน้า เราก็สะดุ้งตื่นตามเคย

หลายเดือนผ่านไปในฝันเรานั่งรถไฟเป็นขบวนสีดำ เรานั่งติดริมหน้าต่าง มีผู้หญิงสวมชุดเดรสลูกไม้สีดำ รองเท้าส้นสูงสีดำ หมวกสีดำปีกกว้าง ผมทอง ทาปากแดงเดินมานั่งตรงข้ามกับเรา เมื่อขบวนรถไฟเริ่มเคลื่อนที่ ผู้หญิงที่สวมชุดเดรสลูกไม้ก็นั่งก้มหน้าแล้วตัวสั่น เรากำลังจะอ้าปากถามว่าเป็นอะไรไหม จู่ๆเธอก็ร้องกรี๊ดออกมาแล้วไฟก็ลุกเผาร่างของเธอจนเหลือแต่เถ้ากระดูก เราก็ยังคงฝันแบบนี้เรื่อยๆ


คืนนั้นเราฝันว่าเรากลับไปที่โรงเรียนมัธยมที่เราจบออกมา เรานั่งคุยกับเพื่อนเราอยู่ที่อาคาร 7 ที่สร้างใหม่ พวกเรากำลังจะลงไปข้างล่างมีมือนึงมาผลักเราให้นั่งลง  เมื่อเราหันไปเห็นแค่ชายกระโปรงสีดำ เรารู้ได้เลยว่าต้องเป็นเธออย่างแน่นอน ด้วยความกลัวเราก็นั่งก้มหน้า
เธอก็บอกว่า " ก็ลองมองหน้ากูสิ " ในฝันเราทำตามคำที่เธอบอกอย่างขัดไม่ได้ เธอนั่งๆต่อหน้าเราค่อยๆหันหัวมาหาเราอย่างช้าๆ
ครั้งนี้เธอมาในชุดฉุยฉายสีดำ อุบะดำกับขาว หน้าขาว คิ้วเขียว ทาปากแดงฉีกถึงหูเลือดไหลเป็นทาง เธอยื่นหน้ามาใกล้ๆหน้าเราใกล้จะติดกับหน้าเธออยู่แล้ว ปลายคางเธอก็อยู่ที่ท้อง เธอกรี๊ดใส่หน้าเรา เราก็นั่งก้มหน้าเหมือนเดิมไม่กล้ามองหน้าเธอ ลูกตาของเธอหล่นมาใส่ตักเรา เลือดไหลนองเต็มพื้นเต็มขาเรา มองก็เงยหน้าไปมองเธออีกครั้ง เธอก็ตะคอกด้วยประโยคเดิมๆ " ทำกู ทำกู กูไม่ปล่อยไว้หรอก " แล้วเธอก็บีบคอเราก่อนที่หน้าเธอจะเละและเต็มไปด้วยเลือด เราก็ตื่น (ล่าสุดก็ฝันแค่นี้คะ ไว้มีต่อจะเล่าให้ฟังนะคะ)

เราไม่รู้ว่าเธอต้องการอะไรจากเราและเราไม่อาจรู้ได้ว่าเราได้เคยทำอะไรไว้กับเธอบ้าง ตั้งแต่ที่ฝันมาเราก็พยายามทำบุญให้เธอตลอดมาแต่เธอก็ยังคงอาฆาตเราอยู่ ถึงเธอจะไม่อยากรับส่วนบุญที่เราอุทิศให้ แต่เราก็จะทำให้เธอแบบนี้ไปเรื่อยๆ ขอบคุณทุกคนที่ติดตามอ่านนะคะ ถ้าอยากจะแนะนำอะไรยินดีรับฟังเสมอคะ ถึงกระทู้จะไม่ยาวนักแต่ก็ยินดีแชร์ประสบการณ์ให้ทุกคนได้อ่านคะ ถ้าว่างจะลงเรื่องพญานาคให้อ่านนะคะ ขอบคุณอีกครั้งคะ


อ่านลืมกดไลค์เพจ >> https://www.facebook.com/pantipghosts/ นะ จะได้ไม่พลาดเรื่องหลอนใหม่ๆ กัน
เรื่องผีจากพันทิพ - ประสบการณ์ความฝันแรงอาฆาต เรื่องผีจากพันทิพ - ประสบการณ์ความฝันแรงอาฆาต Reviewed by Nobibi on เมษายน 15, 2561 Rating: 5
ขับเคลื่อนโดย Blogger.