ซ่อนหา(ย) ซ่อนตาย

สวัสดีค่ะ เรามีประสบการณ์นึงอยากจะมาเล่าให้ทุกคนฟังค่ะ เป็นประสบการณ์ที่เราได้พบเจอกับตัวเอง แล้วทำให้ไม่กล้าเล่นซ่อนแอบตอนกลางคืนอีก 


เรื่องผี ซ่อนหา(ย) ซ่อนตาย

ปล.แล้วแต่ความเชื่อส่วนบุคคล ผิดพลาดประการใดขอโทษด้วยนะคะ


เราชื่อข้าว ย้อนกลับไปเมื่อ2ปีก่อน เราอายุประมาณ14 ตอนนั้นเราเรียนอยู่ ม.2 มีเพื่อนในกลุ่ม 4-5คน ผู้ชายชื่อ (นามสมมุติ) เอ็ม อาร์ต ตี๋ ผู้หญิง มีเรากับแต เราเป็นผู้หญิงแก่นๆกวนๆโก๊ะๆ ชอบเล่นกับเพื่อนผู้ชายมากกว่ารู้สึกเป็นตัวของตัวเอง โดดถีบเตะต่อยมาหมด 55555 ส่วนแตกับเราบ้านอยู่ติดกันแตเป็นคนตลกชอบเรียกเสียงฮาให้เพื่อนๆอยู่ตลอด หน้าตาถือว่าน่ารักใช้ได้เลยหมวยๆ ขาวๆ หน่อย เราจำได้ว่าวันนั้นวันหยุดพวกเราก็ออกมาเล่นกันค่ะเป็นปกติพวกเราอยู่หมู่บ้านเดียวกัน แล้วหมู่บ้านเราเนี่ยอยู่ติดวัดด้วย วันนั้นเราเล่นกันค่ำแล้วแต่ยังไม่กลับเพราะกว่าเราจะเข้าบ้านก็ดึกๆ ตามประสาเราก็นึกกันว่าเออเล่นไรกันดี

แต: เล่นซ่อนแอบปะ 
ตี๋: เล่นไรเหมือนเด็กๆเลยมุงอ่ะ
อาร์ต: เห๊ยยน่าสนนะเว้ย
เอ็ม: ไอข้าวว่าไง กุว่าตามนั้น55555
แต: เอะอ่ะก็ข้าวๆ อันแหน่~
ตี๋,อาร์ต: ฮิ้ววววววว

คือเอ็มเนี้ยมันหน้าตาน่ารัก ขาวๆ ตี๋ๆหน่อย แม่เรากะแม่มันสนิทกันค่ะ ตั้งแต่เราเริ่มสนิทกันมันก็ดูติดเราง่ะเพื่อนเลยแซวๆ 55555

เรา: ฮิ้วโพ่งงงงง เออเล่นก็เล่นน
ตี๋: เออๆก็ได้ๆ
แต: เย้!!!!

วันนั้นเราตกลงกันว่าจะเล่นกันที่วัดค่ะ (ตอนนั้นไม่คิดอะไรเลยจริงๆคิดว่าที่ซ่อนเยอะดี) เราก็กะบริเวณกันว่าตั้งแต่หน้าวัดถึงศาลาด้านใน แล้วเราก็เริ่มโอนอยออกกัน

เอ็ม: เป็นสองคนได้มั้ยยย มันน่ากลัวว
อาร์ต: ได้ๆ กำลังจะพูดเลย ขนลุกวูบวาบยังไงๆอยู่

เราก็โอกัน

เอ็ม: (ส่งสายตาทำปากขมุบขมิบ) ดำๆออกดำ

เราก็ปิดตานับกันค่ะ 1-100 อะไรก็ว่าไป จนนับเสร็จ เราเดินไปที่หลังกุฏิพระด้านในค่ะ (ไม่รู้เรียกถูกมั้ยนะคะ) ก้มไปใต้ถุนเจอไออาร์ต เรารีบโป้งคนแรก ต่อไปก็พากันไปหาที่ศาลา ก็เจอเอ็มหลบอยู่ตรงใต้โต๊ะในศาลา เราก็โป้งแล้วชวนไปหาแต

เรา: ไอแตแม่มคนสุดท้ายเลยว่ะ 
เอ็ม: (มันขมวดคิ้วแล้วชี้ไปใต้โต๊ะ) ไอแตก็หลบอยู่ไงวะ เมิงอ่ะไม่ยอมโป้งมัน โว๊ะ

พวกเราทุกคนมองหน้ากันแบบงงๆเพราะเมื่อกี้เห็นแค่เอ็มคนเดียว คนเดียวจริงๆไม่เห็นใครเลย

เอ็ม: (ตะโกน) เห้ยไอแต ออกมาเร็วว

.....ไม่มีเสียงตอบกลับมา.... จากนั้นพวกเราก็ก้มไปดูก็ไม่เห็นใครเลยแยกย้ายกันตามหา แล้วให้มาเจอกันที่ตรงนี้ 3ทุ่มไม่ว่าจะเจอหรือไม่เจอ สรุปว่าไม่มีใครหาแตเจอเลย จนพวกเราคิดว่าเออไอแตคงชิ่งกลับบ้านไปแล้วแหละ พวกเราเลยพากันกลับบ้านแยกย้าย พอเช้าก็ชวนกันออกไปซื้อของที่ห้างเพราะมีของที่ต้องซื้อพวกเราไปเรียกแตที่บ้าน

พวกเรา: แตต แตโว้ยยย เปิดหน่อย ไอแต้!!

สักพักแม่แตเดินมาเปิดประตู

แม่แต: ไงลูกมีไรเหรอ
ตี๋: แตอยู่มั้ยครับแม่
แม่แต: (มองหน้าเรา) ป่าวนะเมื่อคืนแตส่งไลน์มาหาแม่บอกจะนอนบ้านข้าว แม่ก็โอเคเพราะแตก็นอนบ้านข้างแทบจะเป็นประจำ
เรา: (นั่นไงงง เอาแล้วว นอนบ้าบออะไรวะ) คะ? แม่ว่าไงนะ แตไม่ได้มานอนบ้านหนูนะ เมื่อคืนเราเล่นซ่อนแอบกันแล้วหาแตไม่เจอเลยคิดว่าแตกลับมาบ้านแล้ว 

แม่แตทำหน้าตกใจมากแล้วยื่นโทรศัพท์ให้ดูแตส่งไลน์มาว่าจะนอนบ้านเราจริงๆ

พวกเรายืนงง คิดไปต่างๆนาๆว่าแต่อยู่ไหน? ไปไหน? ปกติแตมีอะไรจะบอกตลอด? แม่แตหน้าซีดเลยตอนนั้น แม่แตอยู่บ้านคนเดียวพ่อไปต่างประเทศกลับมาบ้านทีนานๆครั้ง

พวกเราออกตามหาแตเกือบทั้งวัน แม่แตร้องไห้เลย พ่อแม่พวกเราก็ช่วยออกตามหาด้วย ที่วัดหากันอีกรอบหาเท่าไหร่ก็ไม่เจอ จนแม่แตจะแจ้งความพ่อเราบอกให้แม่แตใจเย็นๆก่อน เดี๋ยวจะช่วยกันหาเต็มที่ เย็นวันนั้น พวกเรามานั่งกันม้าหินอ่อนคุยกัน ด้วยท่าทีหดหู่ ไม่เฮฮาเหมือนปกติ ก็เพื่อนหายไปทั้งคน...

ตี๋: เห้ย พวกมุงคิดว่าจะหาแตเจอปะวะ
เรา: ก็ต้องเจอสิวะ ยังไงก็ต้องเจอ 
อาร์ต: พวกมุงว่าจะเกี่ยวกับความเชื่อที่ว่าห้ามเล่นซ่อนแอบตอนกลางคืนปะวะ ที่ว่าผีจะซ่อนอ่ะ
ตี๋: เพ้อเจ้อไออาร์ต พวกผู้ใหญ่แม่มก็พูดให้เด็กมันกลัวไปงั้นแหละ เด็กจะได้ไม่หนีเที่ยวกลางคืนไง

มีลมวูบนึงเย็นมากพัดมากลุ่มเราวูบเดียวจริงๆ พวกเราขนลุกกันเกลียวเลยค่ะ

เอ็ม: เชี่ย แต่ตอนนั้นไอแตมันมาหลบหลังกุจริงๆนะเว้ย ที่เดียวกะกุเลย
เรา: แล้วมันจะหายไปไหนเร็วขนาดนั้นวะ
อาร์ต: หรือว่าจะไม่ใช่ไอแต แต่เป็นอย่างอื่นวะ

แล้วกลุ่มเราก็ตกอยู่ในความเงียบอีกครั้ง เราก็แยกย้ายกันกลับบ้านแล้วคืนนั้นกลุ๊ปไลน์พวกเราเด้ง เป็นไลน์ของแต..


ไลน์แต: ไม่ต้องหากุหรอก เพราะจะไม่มีวันหาเจอ ไม่เจอกุหรอก
พวกเรารีบรัวไลน์หามันถามว่าอยู่ไหนๆ ทำอะไรอยู่แม่เป็นห่วงมาก แม่ร้องไห้ ให้รีบกลับ
ไลน์แต: บอกแม่อินี่ให้หยุดสวดมนต์ได้แล้ว กุหนวกหู (แล้วก็มีบันทึกเสียงส่งมาประมาณเกือบนาที)
เราก็กล้าๆกลัวๆ แต่ก็จำใจเปิด ได้ยินเป็นเสียงลมซ่าๆ มีแต่เสียงลม เราขนลุกทั้งกลัวรีบเคาะห้องพ่อแม่แล้วเล่าเรื่องให้ฟังสรุปคืนนั้นเรานอนกะพ่อแม่ทั้งคืน...

เช้านี่ก็เหมือนเดิม เป็นวันที่ 3 แล้วที่หาแตไม่เจอ แม่แตก็ออกตามหาแตทั้งวัน ไปทำบุญบ้างอะไรบ้าง เจอแม่แตทีไรเหมือนแม่แตจะน้ำตาคลอตลอดเวลาคงเพราะคิดถึงแตมาก พวกเรามานั่งคุยกันเรื่องไลน์กลุ่มเมื่อคืน

เรา: เอ็ม..คืนนี้มานอนเป็นเพื่อนกุได้ปะวะ พ่อแม่กุไป ตจว.คืนนี้คงไม่กลับ เอาตรงๆนะ กุกลัวอ่ะ

คือไม่ต้องคิดมากนะคะ 555555 พวกเราสนิทกันมาก นอนค้างกะใครก็ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว บ้านก็ใกล้ๆกัน เราก็เอ็มสนิทกันมากเอ็มมันก็บ้าๆบอๆไม่ทำอะไรเราแน่นอน นอนด้วยกันทีเว้นที่นอนห่างเป็นกิโล

เอ็ม: เออเอาดิ เดี๋ยวบอกที่บ้านก่อน

จนคืนนั้น ประมาณตี2กว่าๆ เราตื่นเพราะเอ็มปลุก

เอ็ม: (เขย่าตัวเรา) ตื่นๆๆๆไอข้าวตื่นเร็ว 

เรางัวเงียตื่นขึ้นมาได้ยินเสียงกรี๊ดอยู่หน้าบ้านกรี๊ดดังมากๆ จนคนในหมู่บ้านเปิดไฟออกมาดู เรากะเอ็มรีบลงไปดูว่าใครเป็นอะไร สรุปว่าเป็นแต ภาพที่เห็นคือแตกรี๊ดร้องลั่นบอกให้ช่วยด้วยๆ มันมาแล้วมันตามมาแล้วช่วยด้วย แล้วก็กรี๊ดใหญ่เลยเขย่าประตูบ้านเราโครมครามไปหมด เรารีบเปิดบ้านแล้วเข้าไปกอดแต พร้อมแม่แตออกมาดูแม่แตเห็นสภาพแตตอนนั้นยิ่งร้องไห้โผเข้ากอดแตใหญ่ แม่พาแตเข้าไปสงบสติในบ้าน มีเรากะเอ็มเข้าไปด้วย เราเลยให้เอ็มโทรตามพวกไออาร์ตมาที่บ้านแต

เอ็ม: พวกมันกำลังมา

แตร้องลั่นอีกครั้งกรี๊ดโวยวายพร่ำเพ้อแต่
"มันจะมาแล้วๆ ช่วยกุด้วยข้าว ช่วยด้วยไออาร์ตไอตี๋ไอเอ็ม แม่ๆช่วยด้วย"
กว่าจะสงบลงเป็นเวลาหลายชั่วโมงเลย แม่บอกให้เรากลับไปนอนก่อนพรุ่งนี้ค่อยมาใหม่ พวกเราก็เออออโอเคไป เช้าเราก็มาหาแตที่บ้านกับพวกเพื่อนในกลุ่ม เพื่อที่จะให้มันเล่าว่าเกิดอะไรขึ้น

แตเล่าว่า ตอนที่กุเล่นซ่อนแอบกุไปหลบหลังเมรุ แถวนั้นมีถังที่สัปเหร่อเอามาวางเลยมุดซ่อนอยู่ตรงนั้น เวลาผ่านไปนานมากๆ เห็นพวกมุงเดินหากุกุเลยตะโกนเรียกพวกทั้งเรียกทั้งตะโกนก็ไม่มีใครเห็นกุสักคน กุเลยจะกลับบ้านแล้วแต่กุออกจากตรงนั้นไม่ได้เขาไม่ให้กุออก กุเดินออกไปจากตรงนั้นไม่ได้

เรา: ใครไม่ให้มุงออกวะ
แต: กุไม่รู้เป็นเสียงก้องจากเมรุ บอกไม่ให้กุออกไป วันนี้วันเผาเขาเขาบอกกุไปเล่นตรงที่เขา เขารั้งกุไว้ แล้ว แล้ว และ... (ทำหน้าตาผวามาก)
เรา: (ฟังไปขนลุกไป) เห้ยใจเย็น
อาร์ต: เห้ยมุงค่อยๆเล่าใจเย็นนะ
แต: กุเห็น..กุเห็นคนใส่ชุดนางรำเดินรำลงมาจากเมรุ หัวหมุนรอบคอเลย

ความรู้สึกตอนนั้นแบบกลัวมากขนลุกมาก 

แต: เขารำ แล้วชี้หน้ากุแล้วยิ้ม แล้วเขาก็รำรอบเมรุทั้งๆที่คอหมุนไปด้วยหันมาหากุทีก็ยิ้ม มีเลือดไหลที่ตากุเห็น กุนั่งกรี๊ดดนั่งสวดมนต์อยากออกไปก็ออกไม่ได้ กุอยู่อย่างงั้นเป็นอย่างงี้ทุกคืน
เอ็ม: แล้วคืนที่มุงส่งไลน์มานี่ก็ไม่ใช่มุงใช่มั้ย
แต: แบตกุหมดก่อนจะเล่นซ่อนแอบกะพวกอีก!
พวกเรา: เชี่ยยยยย (เสียวหลังวูบ)
ตี๋: แล้วคืนที่กลับมาอ่ะ มายังไง
แต: กุได้ยินเสียงสวดมนต์แม่กุ ดังก้องในหูกุ นางรำคอหลุด! แล้วกุตกใจมาก หัวแม่มกรี๊ดดังมาก กุได้ยินเสียงแม่กุบอกให้กุกลับบ้านเร็วๆ กุรีบวิ่งออกมา แล้วกุก็หลุดออกมาได้กุรีบวิ่งไปบ้านนางรำรำตามกุมาติดๆ ทั้งๆที่ไม่มีหัว! กุวิ่งๆๆ ก็ยังรำตามมาเหมือนเดิมมีเสียงเหมือนดนตรีไทยเดิมคล้อยไปกะการรำเล่าเรื่องผี pheex3.com กุสติแตกมากรีบวิ่งไปหา ขอให้เปิดประตู กุหลอนไม่หายจนตอนนี้

เอ็ม: แล้วคนที่หลบหลังกุ ไม่ใช่ไอแต..แล้วใครวะ

เรื่องเล่าของแตยังติดอยู่ในใจ จากเรื่องวันนั้นพวกเราไม่มีใครกล้าเล่นซ่อนแอบตอนกลางคืนอีกเลย

ขอบคุณทุกคนที่รับฟังประสบการณ์ของเรานะคะ ใครที่มีเหตุการณ์แปลกๆแบบเราเกิดขึ้น แบ่งปันกันได้นะค้า ขอบคุณทุกคนค่ะ-



อ่านลืมกดไลค์เพจ >> https://www.facebook.com/pantipghosts/ นะ จะได้ไม่พลาดเรื่องหลอนใหม่ๆ กัน
เครดิตเรื่องเล่าจากกระทู้ ซ่อนหา(ย) ซ่อนตาย ของคุณ สมาชิกหมายเลข 3099902
ซ่อนหา(ย) ซ่อนตาย ซ่อนหา(ย) ซ่อนตาย Reviewed by Nobibi on กรกฎาคม 02, 2561 Rating: 5
ขับเคลื่อนโดย Blogger.