เด็กคนนั้นคือใคร

เรื่องสยอง เด็กคนนั้นคือใคร

เรื่องสยอง
เรื่องสยอง เด็กคนนั้นคือใคร

เรื่องนี้เกิดขึ้นตอนประมาณเราอยู่ ป.3 เราเรียนอยู่ต่างจังหวัด อาศัยอยู่กับย่า ส่วนพ่อแม่และน้องนั้นอยู่กรุงเทพ ตอนนั้นเรามีน้องชายเพิ่มอีกหนึ่งคนอายุไม่กี่เดือน(เราขอแทนว่า สาม) ส่วนน้องสาวเราที่เล่ามาตอนที่แล้วเราขอแทนว่า สอง




ผู้สนับสนุน

มันเป็นช่วงปิดเทอมพ่อกับแม่เลยมารับเราให้ไปอยู่บ้านที่นั่น (บ้านหลังนี้เรายังไม่เคยไป เพราะพ่อกับแม่พึ่งย้ายเข้ามาใหม่) ซึ่งเป็นตึกแถว ประมาณ4ชั้น ทุกคนจะอยู่ชั้นสองซะส่วนมาก ส่วนชั้นสามกับชั้นสี่ก็ไม่ได้ขึ้นไปยุ่งอะไร ทุกคนจะนอนรวมกันที่ห้องนอนชั้น2 เพราะเป็นห้องใหญ่ ที่นอนจะปูเป็นฟูก2อันติดกันเพราะแม่กลัวน้องตกเตียงเลยใช้ฟูกแทน

ก่อนนอนคืนนั้น สองเล่นอยู่บนที่นอนคนเดียว  แต่สองจะพูดคุยตลอดเหมือนกับมีคนเล่นด้วย เราเรียกแม่มาดู แม่บอกว่าคงเป็นจินตนาการของเด็ก เราก็ไม่ได้คิดอะไร จนถึงเวลาเข้านอนแม่บอกให้สองเลิกเล่นได้แล้ว มันดึกแล้ว สองก็ยังจะขอเล่นต่อบอกว่ามันสนุก จนแม่ดุสองให้ไปนอน

คืนนั้นเรานอนเรียงกันแบบ แม่นอนริม สาม สอง พ่อ ส่วนเรานอนในสุดติดกำแพง ทุกคนเข้านอนจนปิดไฟแล้ว สองยังนอนพูด หัวเราะคิกคักเหมือนคุยกับใคร จนแม่ดุสองอีกครั้ง สองเลยร้องไห้แล้วหลับไป..

เราตื่นมากลางดึก ไม่รู้ว่าเวลาประมาณเท่าไหร่ เราได้ยินเสียงแมวร้องอยู่ตรงหน้าต่าง จากด้านนอก แต่เราอยู่ชั้นสองนะ ตรงหน้าต่างไม่มีระเบียงอะไร แล้วเสียงแมวนี่ทำไมดังเหมือนกับว่าอยู่ตรงริมหน้าต่างนี่เอง

ซักพักเราได้ยินเสียงไอ เป็นเสียงแบบเด็กไอ เราก็เข้าใจว่าคงเป็นเสียงของสอง ซึ่งนอนนั้นพ่อนอนตะแคงหันหลังให้เรา เราเลยมองไม่เห็น เราได้ยินเสียงไออีกครั้ง เราเลยชะโงกหน้าขึ้นดู เราเห็นเงาของเด็กแต่เป็นเงาชัดมาก เพราะมีแสงสว่างจากไฟถนนส่องเข้ามาเล็กน้อย เด็กคนนั้นนั่งอยู่ตรงหัวนอน เอาแขนพาดไว้บนหัวแม่เรา เรานึกว่าเป็นสอง เรากำลังจะเอ่ยปากถามว่าทำไมไม่นอน แล้วไปนั่งอะไรตรงหัวแม่

แต่ขณะที่เรากำลังจะเอ่ยปากเรียกนั้น เราได้ยินเสียงไออีกครั้ง ซึ่งเป็นเสียงของสองจริงๆ แต่ทว่า สองยังนอนอยู่ข้างพ่อเหมือนเดิม แล้วเด็กที่นั่งอยู่ตรงหัวนอนแม่ล่ะ? 

พอเรารู้ว่าเด็กคนนั้นไม่ใช่สอง เราเลยเพ่งสายตามากขึ้นเพราะอยากรู้ว่าคือใครกันแน่ เราเพ่งอยู่ซักพักจนเรามองเห็นว่า ท้องของเขากระเพื่อมแรงมาก เหมือนกับคนหายใจหอบเหนื่อย เด็กคนนั้นไม่ใส่เสื้อ เราค่อยๆเก็บรายละเอียดทีละจุดจนมองขึ้นไปถึงหัว เป็นผมจุกอยู่กลางหัว ตอนนั้นความสงสัยที่เรามีมันมีมากกว่าความกลัวของเราเสียอีก

เราเพ่งมองอยู่อย่างนั้นจนเหมือนว่าเค้าจะรู้ตัว เค้าหันหน้ามามองเรา การหันของเขาเป็นการหันที่เร็วมากจนเราสบตากับเค้า เราไม่รู้ว่าแววตาของเขาเป็นยังไง เรารู้แค่ว่ามันเป็นดวงตาที่กลมโต โตมากๆ เราตกใจเลยรีบล้มตัวลงแล้วซุกอยู่ตรงหลังพ่อ




ผู้สนับสนุน
ตอนนั้นเรากลัวมาก คิดว่าต้องใช่แน่ๆ เรานอนนิ่งไม่กล้าขยับตัว ซักพักเราได้ยินเสียงวิ่งอยู่หน้าห้องนอน เป็นเสียงวิ่งตึงๆ เหมือนเด็กวิ่งเล่นกัน เราค่อยๆเงยหน้าขึ้นไปมองตรงที่ๆเราเห็นเด็กคนนั้น เค้าไม่อยู่แล้ว.. เรามั่นใจมากว่าเราไม่ได้ตาฝาดเพราะเราใช้เวลาในการพิจารณาเค้านานพอสมควร แถมเขายังหันหน้ามาสบตากับเราอีก คืนนั้นเราได้แต่นอนคลุมโปงภาวนาให้เช้าซะที ไม่รู้ว่าเราเผลอหลับไปตอนไหน

ตื่นเช้าขึ้นมาเรารีบเล่าแม่ แม่ดูมีท่าทีตกใจ แล้วบอกเราว่าเดี๋ยวจะลองไปถามป้าข้างๆบ้านดู แม่กลับมายื่นกระดาษให้เราแผ่นนึง บอกว่าป้าให้มาเป็นคาถาชินบัญชรแบบย่อให้เราสวดก่อนนอน

ป้าแกเล่าว่า.. แถวนี้น่าจะมีบ้านไหนเลี้ยงกุมาร ซักที่ แต่ดูแลไม่ดีเลยปล่อยให้ออกมาเที่ยวก่อกวนชาวบ้านเขา ป้าแกมีลูกชายหนึ่งคนอายุราวๆ 5-6ขวบ แกบอกว่าเมื่อก่อนมากวนลูกแกทุกคืน แทบจะไม่ได้นอน เคยเจอหนักสุดๆคือแกตื่นมากลางดึกเห็นลูกแกลุกไปจากเตียง เดินไปที่หน้าต่าง แล้วเปิดหน้าต่างทำท่าจะกระโดดลงไป แกตกใจมากรีบวิ่งไปคว้าลูก ลูกแกบอกว่าแม่เดี๋ยวหนูมา หนูจะไปเล่นกับพี่เขา แกเลยถามว่าพี่ที่ไหน เด็กก็ชี้ไปข้างล่างแล้วบอกว่า นั่นไง พี่เค้ากระโดดลงไปเมื่อกี้ จากนั้นป้าแกเลยไปหาพระ พระท่านก็ให้คาถานี้มาไว้สวดก่อนนอน ป้าแกจะพาลูกสวดก่อนนอนทุกคืนจะไม่เจออะไร แต่ถ้าคืนไหนลืมสวด ลูกแกจะชอบตื่นมาเล่นกลางดึก

หลังจากที่เราสวดเราก็ไม่เจออะไรอีกเลย แต่จะได้ยินเสียงอะไรแปลกๆอยู่บ้าง จนวันนึงความจริงทุกอย่างก็ปรากฏ วันนั้นแม่ชวนขึ้นไปเก็บกวาดบนชั้น3 เราก็อยากขึ้นไปพอดี เพราะตั้งแต่มาอยู่เรายังไม่เคยขึ้นไปเลย เราก็ไปช่วยแม่ความสะอาดนู่นนี่ จนแม่ปีนเก้าอี้เช็ดบนหลังตู้เสื้อผ้า เจอเลยค่ะ เป็นหุ่นกุมารทอง เป็นเด็กผู้ชายตัวประมาณคืบนึง แม่เลยรีบเอาไปให้ป้าข้างบ้านดู ป้าแกบอกว่ารู้จักกับพระอาจารย์ที่เก่งอยู่บ้าง เดี๋ยวแกจะเอาไปจัดการปล่อยให้ อะไรประมาณนั้น

หลังจากที่เราหุ่นไปเราก็ไม่เจออะไรอีกเลย สันนิษฐานว่าน่าจะเป็นของเจ้าของคนเก่าที่น่าจะเก็บไปไม่หมด ป้าแกยังพูดแซวว่า แหม่โดนหลอกมาซะตั้งนาน อยู่ข้างบ้านนี่เอง..

เครดิตเรื่องเล่าจากกระทู้ ประสบการณ์ตรง..ของคนมีเซนท์ ของคุณ สมาชิกหมายเลข 3530089

เด็กคนนั้นคือใคร เด็กคนนั้นคือใคร Reviewed by Nobibi on กรกฎาคม 04, 2561 Rating: 5
ขับเคลื่อนโดย Blogger.