หนูเป็นใครอ่ะ

อ่านเรื่องผีจากประสบการณ์จริง - หนูเป็นใครอ่ะ

อ่านเรื่องผีจากประสบการณ์จริง
อ่านเรื่องผีจากประสบการณ์จริง

สวัสดีค่ะ นี้ก็เป็นเรื่องที่สองต่อจากเรื่องแรกของเรานะคะ ใครที่ยังไม่ได้อ่านเรื่องแรกของเรา สามารถไปอ่านได้ที่ เรื่องหลอนเพื่อนสนิท

เรามาเข้าเรื่องใหม่กันเลยดีกว่าเนาะ จะไม่เกริ่นอะไรแล้ว 555555555 เข้าเรื่องเลยละกันค่ะ

เรื่องมันมีอยู่ว่าาาาาาาา

ช่วงปิดเทอม ตอนม.2 เราได้มีโอกาสไปเล่นที่บ้านของป้าเราที่ต่างจังหวัด 1 อาทิตย์ค่ะ ตอนนั้นเราตื่นเต้นมากกก ที่จะได้ไปต่างจังหวัดแบบที่ไม่มีพ่อกับแม่ และพี่สาวไปด้วย ได้ใช้ชีวิตแบบดูแลตัวเอง คือที่บ้านของป้าเราทำคล้ายๆกับโรงแรมอ่ะค่ะ เช่าได้ทั้งรายวัน รายอาทิตย์ รายเดือน รายปี ป้าก็เลยจะไม่ค่อยว่างมาดูแลเราเท่าไหร่ คงจะเอาเวลาไปทำงานซะส่วนใหญ่ค่ะ

พ่อเราเป็นคนที่ห่วงลูกมาก แทบจะไม่ปล่อยให้ไปไหนคนเดียวเลย เราเลยไม่ค่อยมีประสบการณ์อะไรที่เกี่ยวกับการใช้ชีวิตคนเดียวเลยค่ะ

แต่ครั้งนี้เราขอพ่อไป1อาทิตย์ เพราะลูกสาวของป้าเรา (ลูกพี่ลูกน้องเราอ่ะค่ะ) ชวนเราไปเที่ยว คือแถวนั้นมันติดทะเล ที่เที่ยวมันเยอะมากก  พี่สาวเรายังไม่ปิดเรียนค่ะ เราปิดเรียนก่อน เราเลยได้ไปคนเดียว
พ่อเราก็ไม่ได้เป็นห่วงอะไรเพราะเราเองก็สนิทกันกับลูกพี่ลูกน้องคนนี้มากอยู่แล้ว หรือจะเรียกได้ว่าโตมาด้วยกันก็ว่าได้ค่ะ เราขอเรียกลูกพี่ลูกน้องเราว่าแพรวาละกันนะคะ


ผู้สนับสนุน

เช้าวันเสาร์พ่อเราไปส่งค่ะ แล้วช่วยกันขนของขึ้นโรงแรมป้าเรา ห้องนอนเราอยู่ชั้น1เลยค่ะแต่เป็นโซนที่ต่อออกไปทางด้านหลังของโรงแรม (เพราะป้าเราที่เป็นเจ้าของหอ และลูกพี่ลูกน้องเราก็กินอยู่หลับนอนกันแถวโซนนี้ค่ะ) ห้องที่เรานอนก็เป็นห้องเดียวกะลูกพี่ลูกน้องเรา พ่อส่งเราเสร็จก็บอกว่าเสาร์หน้าเดี๋ยวมารับนะลูก พ่อจะโทรหาทุกวันแล้วกัน ดูแลตัวเองดีๆ

เหตุเกิดที่คืนแรกเลยค่ะ

ตอนเย็นๆ  แพรวาก็เอารถมาพาเราขับไปชิวกันริมทะเลค่ะ ทุกคนคะวิวดีมากกก บรรยากาศดีมากกกกกกกกกกกก เราก็คิดเนาะ ชีวิตเรานี่มันดีจริงจริ๊งงง กินฟรี เที่ยวฟรี ที่พักฟรี

พอเราสองคนดื่มด่ำบรรยากาศเสร็จ ถ่ายรูปกันเสร็จ ก็ว่าจะกลับไปกินข้าวที่โรงแรมค่ะ เพราะเนื่องจากไม่อยากจะเสียตังซักแดงเดียว 55555 เราก็เดินทางกลับกันจนถึงโรงแรมค่ะ กินข้าวกินปลาเสร็จ ก็อาบน้ำเข้านอน พ่อกับแม่เราก็โทรมาค่ะ คุยกันซักพักเราก็ขอตัวไปนอน เพราะเราเองก็เพลียอยู่เหมือนกัน
พอเรากำลังจะล้มตัวลงนอน แพรก็บอกว่าอย่าพึ่งหลับนะ วันนี้วันพระ กราบพระก่อนนอนนะ แล้วก็บอกเจ้าที่เจ้าทางด้วยว่าจะขอนอนที่นี่ ให้ช่วยปกปักรักษาคุ้มครอง

เราก็ทำตามที่แพรบอกทุกอย่างค่ะ เพื่อความสบายใจของเราเองด้วย

พอเราสวดมนตร์ก่อนนอนเสร็จน่ะค่ะ เราก็ล้มตัวลงนอน โดยเราจะสังเกตว่า แพรจะไม่ปิดไฟนอน แต่เราไม่ชินค่ะ เพราะที่บ้านของเรา ถ้าไม่ปิดไฟคือนอนไม่หลับ ไม่รู้ว่าเป็นใครแบบเรามั้ย คือ ไฟจ่อตาอยู่แบบนั้น ใครจะไปหลับลง

เราก็นอนไม่หลับอ่ะค่ะ  พลิกตัวกลับไปกลับมา จนเผลอหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้ เราจำได้ว่าเราฝันค่ะ ในฝันมันดูจริงจังมาก จริงจังซะแบบมันดูเหมือนจะไม่ใช่ฝันเลย

ในฝันนั้นเรายืนมองตัวเองนอนอยู่ ในสภาพห้องคือก็เป็นห้องที่เรานอนกับแพรนี่แหล่ะค่ะ อารมณ์ประมาณว่าเรามายืนมองตัวเองนอนอยู่ ในฝันนั้นเรามองไปรอบๆห้อง เราก็ไปสะดุดตาที่มุมห้อง ลักษณะเป็นเด็กผู้ชายและเด็กผู้หญิงใส่ชุดไทยๆแบบที่เด็กๆสมัยก่อนเค้าใส่กันค่ะ ผู้ชายเป็นผมจุก ผู้หญิงผมสั้นๆ เราก็จำไม่ค่อยจะถนัดเท่าไหร่ นั่งหันหน้ามาทางร่างเราที่นอนอยู่บนเตียง

น้องผู้ชาย: เค้าเป็นเพื่อนกับแพรหรอท่าทางน่าจะเป็นคนใจดี
น้องผู้หญิง: เดี๋ยวลองไปถามดูสิ เราเป็นเจ้าของบ้าน เราต้องรู้ว่าแขกเราเป็นใคร (น้องเค้าพูดทำนองนี้แหล่ะค่ะ จำไม่ค่อยได้ แต่คำพูดจะแปลมาประมาณนี้)
น้องผู้ชาย: กลัวเค้าจะกลัวเราน่ะสิ
น้องผู้หญิง: เค้าไม่กลัวหรอก เค้าชินกับเรื่องพวกนี้แล้ว

#เราไม่คิดว่าในฝันเราจะยืนฟังได้นานขนาดนี้ แต่เหมือนว่าเหตุการณ์มันเกิดขึ้นแค่แปปเดียวเองอ่ะค่ะ ในฝันเราก็กลัวนะคะ แต่เหมือนมันต้องยืนดูอยู่อย่างนั้น ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน

แล้วน้องผู้หญิงก็ค่อยๆเดินมาจับร่างเราที่นอนอยู่ 55555555555 เหมือนว่าเรายืนมองเค้าอยู่ฝ่ายเดียว ไม่มีใครเห็นเราเลยค่ะ แล้วน้องเค้าก็ตบร่างเรา ตบเข้าไปที่แขน3-4รอบค่ะ แต่ตบแรงมาก ออกแนวจะปลุกอ่ะค่ะ แล้วน้องผู้ชายเค้าก็พูดขึ้นมาว่า

จะไปปลุกเค้าทำไมล่ะ ให้เค้าพักเถอะ วันหลังค่อยมาใหม่ก็ได้ เค้าบอกว่าจะอยู่ตั้งหลายวันไม่ใช่หรอ
เราไปกันเถอะ แล้วเด็กๆทั้งสองคนก็หายไปเลย หายไปคาตาเราเลยค่ะ 5555555

แล้วเวลาก็ผ่านไปจนเช้า เราตื่นมาก็มีรอยแดงๆที่แขนเราเหมือนโดนอะไรกระแทก เราก็ไม่ได้เอะใจอะไร แต่เราก็เล่าความฝันให้แพรฟัง แพรก็หัวเราะค่ะ แล้วก็บอกว่า ไม่มีอะไรหรอก ช่างเหอะๆ

ช่วงเวลากลางวันผ่านไป ไม่มีอะไรเกิดขึ้นค่ะ เราก็ไปเที่ยวกะแพรทั้งวันที่เที่ยวเยอะมาก(ไว้ถ้าเราว่างเราจะมาทำกระทู้รีวิวที่เที่ยวนะคะ แต่มันก็ผ่านไปตั้งปีนึงแล้วอ่ะเนาะ 5555 อยากกลับไปเที่ยวอีกจุงง) แล้วก็กลับมากินข้าวที่โรงแรมของป้าเราค่ะ

พอตกเย็นก็นั่งชิวกันที่หน้าล็อบบี้ นั่งเล่นๆไปซักพัก

แพร: ถ้าเจอหรือเห็นอะไรไม่ต้องกลัวหรอกนะ 
เรา: ทำไมอ่ะมันมีอะไรหรอ
แพร: ป่าว ไม่มีอะไรหรอกน่ะ 555
เรา: เออ เคๆ ไปนอนป่ะ ง่วงมากละ

เราก็เดินเข้าห้องไปจะไปอาบน้ำค่ะ

ตอนนั้นเราจำได้ว่า แพรอ่ะยังไม่เดินเข้ามาในห้อง เพราะแพรไปเข้าห้องน้ำฝั่งติดลิฟต์ของโรงแรม (มันอยู่ใกล้ๆทางเข้ามาห้องนอนเราอ่ะค่ะ) ที่แพรไปเข้าห้องน้ำตรงนั้นก็เพราะ ในห้องนอนมีห้องน้ำแค่ห้องเดียวไม่อยากแย่งกัน แล้วห้องน้ำติดลิฟต์ก็ใกล้ที่สุดแล้วค่ะ (แพรปวดหนักมั้ง5555)

แต่ตอนเราเดินเข้าห้อง ทำไมปลายหางตาเหมือนเห็นคนตามมาตลอด เราก็กึ่งเดินกึ่งวิ่งเพราะ ทั้งกลัวทั้งระแวง แต่เหมือนกับแบบด้านหลังก็ตามมาติดๆอ่ะค่ะ เราไม่กล้าหันไปมองเหมือนกัน กลัวเป็นแบบที่คิดไว้ กลัวนอนไม่หลับ กลัวทุกอย่าง5555

เรารีบเปิดประตูเข้าห้องอย่างเร็ว แล้วก็รีบปิดค่ะ พอจังหวะที่เราปิดประตูปั๊บ ลูกบิดก็หมุนเปิดปุ๊บ3-4รอบได้ ตอนนั้นคิดในแง่ดี ลูกบิดมันเจ๊ง

ตัดสินใจเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวแล้วรีบเข้าห้องน้ำเลยค่ะ ก้าวเท้าเข้าห้องน้ำปึ๊บ ไฟดับปั๊บ จังหวะอารมณ์นั้นคิดว่าไฟตกก็คงจะไม่สมเหตุสมผล ไอ่เราก็กลัวจ๊นน ก็เลยพนมมือขึ้น "อย่ามาให้เรากลัวเลยนะ เรามาดีค่ะ ถ้าเราทำอะไรผิดไป เราขอโทษนะคะ" ไฟติดปั๊บ!

โอเค เริศ! คุยกันรู้เรื่อง 555

เราก็รีบอาบน้ำค่ะ พอออกมาจากห้องน้ำ กำลังแต่งตัว แพรก็เข้ามาพอดี เราก็ไล่แพรไปอาบน้ำโดยที่ยังไม่ได้เล่าอะไรให้ฟังค่ะ เพราะเราเองก็อยากรีบนอน  เหนื่อย+กลัว+ตกใจ+ระแวงทุกอย่าง555

เราก็กราบพระก่อนนอนค่ะ พอล้มตัวลงกำลังจะหลับ (ก็อย่างที่บอก แพรเปิดไฟนอน เราเองก็ไม่ชิน เราเลยหลับยาก) เราได้กลิ่นคล้ายๆกับดอกมะลิอ่ะค่ะ ลอยๆมา ตอนแรกเรานึกว่าแพรอ่ะ ใช้สเปรย์ที่ฉีดๆดับกลิ่น กลิ่นดอกมะลิ กลิ่นมันหอมแบบอับๆ เก่าๆ แต่มันก็หอมอ่ะค่ะ

เราเลยหันไปถามแพร กำลังจะถามว่าได้ฉีดสเปรย์มั้ย จะขอดูขวดหน่อย จะไปซื้อตาม หอมดี แต่แพรหลับไปแล้ว (ทำไมเค้าหลับกันเร็วจัง ไฟก็สว่างขนาดนี้) เราก็พลิกตัวไปมา จนหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้ค่ะ

คราวนี้ฝันเลย ฉากเดิมค่ะ แต่คราวนี้เราไม่ได้ยืนดูตัวเองนอนแล้ว5555 กลายเป็นฉากเหมือนเมื่อคืนเลยค่ะ

ทวน! มีเด็กคนเดิมชุดเดิมนั่งอยู่มุมห้อง ไฟเปิด อุปกรณ์ เฟอร์ต่างๆในห้องวางอยู่จุดเดิมหมด ย้ำว่าเหมือนจริงมากกกก แต่ที่เราฝันคืนนี้คือมีเด็กมาปลุกเรา แล้วเราตื่นขึ้นมาอ่ะนะคะ (อันนี้ในฝันนะคะ) บทสนทนาในฝันค่ะ

เด็กผู้ชาย: กลัวเราหรอ
เรา: แล้วหนูเป็นใครล่ะ ทำไมพี่ต้องกลัว
เด็กผู้หญิง: เราสองคนเป็นลูกของแม่แก้วจ๊ะ(ชื่อป้าเรา คือแม่ของแพรอ่ะค่ะ)
เรา: เอ๊า ป้าแก้วไม่ได้มีลูกเด็กขนาดนี้นะ มีแค่แพรไม่ใช่หรอ 
เด็กผู้ชาย: เราเป็นพี่ของแพร เราขอโทษนะ เราไม่ได้จะมาให้กลัว
เด็กผู้หญิง: (น้องคนนี้รู้สึกว่าจะพูดเพราะมากแล้วแต่ละคำที่นางพูดออกมาจะมีคำว่าจ๊ะลงท้ายตลอด) ขอโทษนะจ๊ะ ถ้าพวกพี่ทำให้น้องกลัว
เรา: พยักหน้า แล้วล้มตัวนอนต่อ

เราไม่ได้ขัดแย้งอะไรกับคำพูดที่เด็กๆพูดออกมานะคะ เรารู้สึกว่าเค้าพูดอะไรเราก็เห็นด้วยหมด แม้กระทั่งว่าเด็กที่ตัวทั้งเล็ก แล้วก็หน้าเด็ก เสียงเด็กขนาดนี้ จะบอกว่าเป็นพี่ของแพร และแทนตัวเองว่าพี่กับเรา เราก็เชื่อไปหมด

ผู้สนับสนุน

เช้าต่อมา

เราว่าเราฝันเรื่องเดิมๆมาสองวันแล้วค่ะ เราไม่อยากจะเล่าให้แพรฟัง กลัวแพรว่าเราเพ้อเจ้อ เราเลยตกลงกับตัวเองว่า ถ้าฝันแบบนี้อีกคืนที่3 เราจะไปถามป้าแก้วให้มันรู้เรื่องกันไปเลย

วันนี้เราไม่ได้มีแพลนว่าจะไปเที่ยวไหนกันค่ะ เพราะที่เที่ยวใกล้ๆ นี่เราไปกันหมดแล้ว แพรบอกว่างั้นเดี๋ยวตอนเย็นไปเดินห้างชิวๆกัน เราก็ตกลงค่ะ

กว่าจะถึงตอนเย็นก็อีกตั้งนาน โทรสับก็ไม่มีอะไรเล่น นี่แหล่ะน้อคนโสด 555 ไม่มีใครให้คุยเลย (เลิกดราม่าได้ยัง) เราเล่นโทรสับไปซักพักค่ะ เราก็เผลอหลับไป ด้วยความที่ตอนกลางคืนหลับไม่สนิทซักเท่าไหร่เลยเพลียๆ แต่ที่ๆเรานอนมันคือตรงโซฟา ตรงล็อบบี้ของโรงแรมค่ะ

เราไม่แน่ใจว่าตอนนั้นหลับไปนานแค่ไหน รู้สึกตัวอีกที ก็ตอนมีมือมาดึงขาเราค่ะ "ไปนอนในห้องสิ จะมานอนอะไรตรงนี้" เราสะดุ้งตื่น แต่พอลืมตามา เจอแต่ความว่างเปล่าค่ะ พร้อมกับยกนาฬิกาออกมาดู เราหลับไปแค่ 20 นาทีเองหรอ แล้วตะกี้เสียงใครวะ? ไม่ใช่เสียงแพรแน่ๆอ่ะ เราก็ได้แต่เก็บความสงสัยไว้ค่ะ  มองซ้าย มองขวา ก็ไม่มีใคร

เราก็เดินไปนอนต่อในห้องค่ะ ตอนเดินเข้าไปก็เห็นแพรอยู่ในห้องอยู่แล้ว กะลังนอนดูทีวีอยู่

เรา: ตะกี้แพรได้ไปปลุกเค้าป้ะ
แพร: เค้าเข้ามาในห้องตั้งแต่เห็นแกเล่นโทรสับอยู่ด้านนอกแล้ว
เรา: แล้วตะกี้ใครปลุกเค้าวะ
แพร: (อมยิ้ม) เออช่างเหอะ ใครจะปลุกก็ช่าง มานอนต่อมาเดี๋ยวปลุกไปเดินห้าง
เรา: เออๆ เคๆ (งงหนักมาก ทำไมชอบพูดแปลกๆ)

จากนั้นพวกเราก็ไปเดินห้างกันชิวๆ ซื้อของกิน เสื้อผ้า บลาๆๆๆ เอาเป็นว่าศึกครั้งนี้ใหญ่หลวงมาก ผลาญตังค์สุดยอดเลย กลับมาถึงบ้านก็ทานข้าวกันค่ะ แล้วเราก็เข้าห้องจะไปอาบน้ำ แล้วก็จะนอน

ตอนอาบน้ำก็ได้แต่คิด ว่าตั้งแต่เรามาที่นี่ มีแต่เรื่องแปลกๆทั้งนั้นเลย เราว่ามันต้องมีอะไรแน่ๆ เราอาบน้ำเสร็จก็แต่งตัวค่ะ แพรกำลังไปนวดให้ป้าแก้วค่ะ (แพรบอกว่านวดให้แม่แล้วแม่ให้ตังค์55555) เราก็เลยอยู่ในห้องคนเดียว เรากลัวเหตุการณ์เดิมๆของเมื่อวานมันกลับมา คือก็ไม่ได้กลัวขนาดนั้นหรอกค่ะ แต่มันตกใจซะมากกว่า

พอเราแต่งตัวเสร็จ พ่อกับแม่ แกก็วีดีโอคอลมา คุยกันไปก็ไม่มีอะไรผิดปกติค่ะ จนกระทั่งเรากำลังจะวางสาย บอกพ่อกับแม่ว่าจะนอนแล้ว แต่พ่อกับแม่เราเห็นอะไรผิดสังเกต

แม่: นอนแน่หรอ ไม่ใช่จะไปเล่นกับน้องๆหรอ
เรา: น้องอะไรที่ไหนแม่
แม่: ไม่ต้องมาอำแม่เห็นในกล้อง นั่นลูกใครล่ะลูก แต่งตัวน่ารักดี ใส่ชุดไทยกันด้วย
เรา: (ช็อค! คุณพระ! ช็อคหนักมาก!) ไม่มีอะไรหรอกแม่ น้องเค้าเป็นเด็กที่นี่แหล่ะ (พูดไปงั้นแหล่ะ ใจไม่ดีแล้ว55)
แม่: โอเค อย่านอนดึกล่ะลูก อย่าชวนน้องเล่นดึกนะ (ย้ำอยู่นั่นแหล่ะโอ้ย!)

วางสายเสร็จปึ๊บ! คลุมโปงปั๊บ! ว่าแล้วววว วว วว  มันต้องมีอะไรไม่ธรรมดาแน่ๆ นับจากวันที่เรามา เรามาได้แค่ 3วันเอง โหห เหลืออีกตั้งหลายวัน จะเจออะไรอีกวะเนี้ยยย

มาอีกละกลิ่นดอกมะลิ โอ้ยยยย หลับต้องหลับ ต้องหลับ

ก่อนที่เราจะหลับสนิท เราได้ยินเสียงคนเปิดประตูมาในห้องค่ะ แล้วก็รู้สึกว่าจะเป็นแพรด้วย เราได้ยินอะไรแว่วๆ เหมือนเราฝัน หรือเสียงที่เราได้ยินเราคิดไปเองก็ไม่รู้ค่ะ

แพร: เอ้าแก หลับแล้วหรอ ทำไมวันนี้นอนเร็วจัง

เราได้ยินที่แพรถามค่ะ แต่ตอนนั้นเรากำลังหลับตาอยู่ เราไม่ได้ตอบอะไรแพร แพรก็คงคิดว่าเราหลับไปแล้วมั้ง

แล้วเราก็นอนหลับตาอยู่อย่างนั้น เพราะยังไม่ง่วงเท่าไหร่ (ตอนกลางวันนอนเยอะ555) ทั่นผู้ชมคะ นับต่อจากนี้ จะเชื่อหรือไม่เชื่อก็ได้ 555 อ่านบทสนทนาต่อไปนี้ ควรใช้วิจารณญานในการรับชม แพรพูดกับใครไม่รู้โว้ยยยยยยยยยยยยย  โอ้ยยยย นี่กรูมาทำอะไรที่นี้วะ

แพร: พวกพี่แกล้งอะไรเค้ารึป่าว ทำไมเค้านอนเร็วจัง
เสียงเด็กผู้ชาย: พี่ป่าวนะ พี่แค่ไปดูว่าเพื่อนแพรเค้าทำอะไร ก็เห็นเค้าคุยกะพ่อแม่เค้า 
แต่แม่เค้ามองเห็นพี่ด้วย
เสียงเด็กผู้หญิง: เราก็บอกแล้วไงจ๊ะ ว่าไม่ต้องไปทำให้เค้าตกใจ ถ้าเค้ากลัวจนหนีกลับบ้านขึ้นมา หรือกลัวจนป่วย ก็เป็นความผิดเรา เราจะบาปได้นะ
แพร: อย่าไปเข้าฝันเค้าอีกนะ เค้าสงสัยแล้ว แพรขี้เกียดตอบคำถาม ไม่รู้จะบอกยังไงแล้ว กลัวว่าเค้าจะกลัว

(อีคนที่นอนหลับตาฟังอยู่เนี่ย เยี่ยวจะแตกแล้วเจ้าค่ะ) สรุปนี่ผีหรอวะเนี่ย แพรคุยกะผีหรอ หรือเราสะลึมสะลือ หรือเราคิดไปเอง แต่สาบานว่าได้ยินจริงๆนะคะ55 สรุปคืนนั้น นอนคิดจนหลับไปเลยค่ะ

ปรากฏว่าคืนนั้นเราไม่ฝันอะไรเลยค่ะ สงสัยเด็กๆเค้ากลัวว่าเราจะกลัว มันก็จริงหนิ กลัวจะแย่แล้ว

หลังจากเมื่อคืนที่ฟัง แพรพูดกับใครก็ไม่รู้ ตอนเช้าหลังจากที่เราตื่นนอนขึ้นมา เราก็ได้แต่เก็บความสงสัยไว้ เราคิดว่าเราอ่ะคิดไปเอง แล้วก็แพรอ่ะพูดกับผีจริงๆ 50 50 อ่ะค่ะ ทั้งกังวล ทั้งกลัว ทั้ง งง ปนๆกันไปหมด

พอเราอาบน้ำ แต่งตัว กินข้าวเสร็จ เรากำลังจะถามแพรค่ะ ว่าเรื่องทั้งหมดที่เราพบเจอมา ตลอดเวลาที่เรามาเที่ยวมาพักที่นี่มันคืออะไร เราเลยตัดสินใจถามไปตรงๆเลยค่ะ เราคิดไปว่า ถ้าเราถามอ้อมๆ แพรก็คงตอบมาว่า เห้ย ไม่มีอะไรหรอก ช่างมันเหอะ  แล้วเราก็คงไม่รู้เรื่องซักกะที

เราก็เลยตัดสินใจถามไปว่า

เรา: เมื่อคืนแพรพูดกะใครอ่ะ พูดกะเค้ารึป่าว แล้วที่ได้ยินเสียงเด็กตอบแพรกลับมาอ่ะ เด็กที่ไหนหรอแพร
แพร: เอ้า แกได้ยินด้วยหรอ นึกว่าหลับไปแล้ว (พร้อมสีหน้าตกใจระดับ10)
เรา: แกเล่ามาเหอะ เค้าอยากรู้ หรือถ้ามันไม่มีอะไร แกก็บอกเค้ามาสิ ว่าทั้งหมดตั้งแต่คืนแรกที่เค้าฝัน ที่เค้ารู้สึกคือเค้าคิดไปเอง

บรรยากาศมาคุมากค่ะ เราอยากรู้ใจจะขาด ในใจก็แอบเคืองนิดนึงนะคะว่าถ้ามีอะไรทำไมไม่บอก แต่อีกใจนึง ถ้าเราเป็นแพรเราก็คงลำบากใจที่จะบอกเหมือนกัน แต่สถานการณ์นี้ไม่ได้ค่ะ เพื่อความคลี่คลายปมความสงสัยของเรา

แพร: เด็กสองคนที่แกเห็น ที่เค้าพูดด้วยอ่ะเป็นกุมาร ที่แม่เค้าเลี้ยงไว้
เรา: ห๊ะ นั่นไง เค้าว่าแล้ว เค้าไม่ได้คิดไปเอง

แพรเล่าว่า จริงๆแล้วอ่ะ เป็นลูกของแม่เค้านั่นแหล่ะ เป็นพี่สาวพี่ชายของเค้า สมัยที่แม่เค้าท้องลูกคนแรกเป็นผู้หญืง คลอดก่อนกำหนดเด็กเลยไม่แข็งแรงก็เลยเสียอ่ะ พอมาคนที่สองได้ลูกชายก็เป็นอีก ทิ้งระยะไปนานเลยแหล่ะ กว่าจะมาท้องเค้า แต่เค้าก็ปลอดภัยดีอ่านเรื่องผีๆ pheex3.com

แล้วพี่สองคนเนี่ย เคยตามแม่มาที่บ้าน ตอนเด็กๆเค้าเห็นประจำเลยแหล่ะ ครั้งนึงอ่ะ เค้ากำลังเล่นปีนกำแพงกับเพื่อนๆที่โรงเรียน ที่นี้กำลังจะตกลงมา เห็นมีเด็กผู้ชายผู้หญิงสองคนมารับไว้ ทั้งๆที่เค้าตัวใหญ่กว่า แต่ก็รับไว้ได้ เค้าไม่มีแผลซักนิดเลย แล้วไม่ใช่แค่ครั้งนั้นนะ หลายครั้งแล้วด้วย

ก็เลยเอามาบอกแม่ ตอนแรกแม่ก็ยังไม่รู้ว่าสองคนนี้เป็นใคร แม่ก็เลยไปถามพระ พระก็บอกว่าเป็นลูกของแม่เรา แม่เราเลยขอร้องให้พระทำเป็นกุมารทองให้ แล้วแม่ก็เอามาเลี้ยงถึงวันนี้แหล่ะ พี่สองคนน่ารักมากเลยนะ ใจดีมากด้วย ที่ธุรกิจแม่เค้าดีแบบนี้ก็เป็นเพราะ2คนนี้ด้วย

เรา: เค้าฝันถึงมาหลายรอบละอ่ะ ถามว่ากลัวมั้ยก็กลัวนะ
แพร: ไม่ต้องกลัวหรอก พี่สองคนอ่ะไม่ทำอะไรแกหรอกน่ะ
เรา: แล้วพี่ๆจะมาให้เค้าาเจออีกมั้ยอ่ะ
แพร: ถ้าแกมองไปตรงในห้องทำงานแม่แก้วแล้วแกเห็นพี่ๆอ่ะ แสดงว่าแกก็น่าจะเห็นตลอดนะ เพราะว่าหุ่น (เค้าเรียกว่าหุ่นมั้ยอ่ะคะ เราจำไม่ได้ว่าแพรพูดว่าอะไร555) พี่ๆ แม่เอาตั้งไว้ที่ทำงาน

เราเลยมองไปหน้าห้องทำงานของป้า คุณพระ! จะๆ เลย เต็มสองตา

เรา: เห็นว่ะ
แพร: พี่ผู้หญิงอ่ะชื่อ ไพลิน พี่ผู้ชายอ่ะชื่อ พิธาน พี่สองคนชอบดอกมะลิมาก แล้วถ้าสังเกตที่ข้อเท้าจะเห็นกำไลทองๆเป็นรูปดอกมะลิ มีกระดิ่งด้วย ถ้าแกได้ยินเสียงกระดิ่ง ก็มาจากตรงนี้แหล่ะ
เรา: พยักหน้ารับ (ไขทุกปริศนาที่สงสัยมาตลอด อื้อหืออ ชัดมาก)

ที่เราจะมาเล่าให้ฟังก็มีเท่านี้อ่ะค่ะ บางครั้งสิ่งที่เรามองไม่เห็น ก็ไม่ได้แปลว่าจะไม่มีอยู่จริง

เราก็ใช้ชีวิตอยู่ที่บ้านป้าอีกไม่กี่วันค่ะ ก็เจอพี่ๆอยู่บ่อยๆ แต่เค้าไม่ได้จะมาให้กลัว ออกแนวมาบอกว่าเนี่ย ที่นี่ยังมีพวกเค้าอยู่นะ

พอเรากลับไปที่บ้านเรา ไปเล่าให้แม่ฟัง แม่ก็บอก เออว่าอยู่ ทำไมมีเด็กแต่งชุดไทย 5555555

-----เรื่องราวก็จบเพียงเท่านี้นะคะ-----


อ่านลืมกดไลค์เพจ >> https://www.facebook.com/pantipghosts/ นะ จะได้ไม่พลาดเรื่องหลอนใหม่ๆ กัน
เครดิตเรื่องเล่าจากกระทู้ หนูเป็นใครอ่ะ ของคุณ สมาชิกหมายเลข 3759476
หนูเป็นใครอ่ะ หนูเป็นใครอ่ะ Reviewed by Nobibi on กรกฎาคม 19, 2561 Rating: 5
ขับเคลื่อนโดย Blogger.