ประสบการณ์ หอพักอาถรรพ์

เล่าประสบการณ์ หอพักอาถรรพ์

เล่าประสบการณ์ หอพักอาถรรพ์
เล่าประสบการณ์ หอพักอาถรรพ์

สวัสดีค่ะ วันนี้เราขอแชร์ประสบการณ์ซึ่งเกิดขึ้นกับตัวเองให้เพื่อนๆได้รู้ไว้เป็นข้อคิดและเตือนใจเป็นอุทาหรณ์นะคะ

          เรื่องมีอยู่ว่า เราต้องสอบ GAT-PAT ค่ะ ซึ่งสถานที่สอบของเราอยู่ในตัวเมืองนครราชสีมา แล้วคือบ้านเราอยู่ไกลจากสถานที่สอบมาก จึงจำเป็นต้องหาที่พักชั่วคราวเพื่อให้สอบทันเวลา โดยเรารวมกลุ่มกับเพื่อนที่ต้องสอบโดยหาหอพักที่ใกล้โรงเรียนสอบ และค่าหอถูกที่สุด แล้วก็ได้ค่ะ บรรยากาศนี่ดีมากกกก พนักงานพูดดีทุกอย่างค่ะ เราก็ใจชื้นได้หอพักดีและราคาถูก พอถึงวันเข้าพักเราขนลุกค่ะ มันสยองๆยังไงบอไม่ถูก (บอกก่อนคือตั้งแต่เราอายุ 18 เรามักเห็น และสัมผัสในสิ่งที่คนอื่นสัมผัสไม่ได้ค่ะ)

เรามากันทั้งหมด 8 คนค่ะ เช่าทั้งหมด 3 ห้อง มีผู้หญิง 3 คน ชาย 5 คน โดยเราและเพื่อนผู้หญิง นอนห้องพัดลม 2 คน เพื่อนผู้หญิงและแฟน นอนห้องพัดลม ส่วนผู้ชายอีก 4 คนนอนห้องแอร์ โดยพวกผู้ชายจะอยู่ชั้น 4 ส่วนเราและเพื่อนอยู่ชั้น 5 คือชั้นสูงสุดของหอ โดยได้หมายเลยห้อง 551 คือห้องของเราซึ่งอยู่ติดกับบันไดทางขึ้นเลยค่ะ และห้องเพื่อนที่เป็นแฟนกันจะอยู่ถัดจากเราคือห้อง 552 ค่ะ


ผู้สนับสนุน
เราและเพื่อนขนกระเป๋าขึ้นห้องโดยมีแม่บ้านกำลังจัดห้องให้เราอยู่ค่ะ (ทำไมตั้งนานไม่จัด) คือเราก็ยืนรอหน้าห้อง แม่บ้านเขาก็ยิ้มๆให้เราแล้วถามว่า "พักห้องนี้เหรอคะ" เราก็ตอบเขาว่า "ใช่ค่ะ" แล้วเขาก็ยิ้มให้เรา เราก็ยิ้มตอบค่ะ มันแปลกๆมาก แล้วเขาก็รีบเดินออกจากห้อง ( เราก็ งง สิ้ 5555 ) เสร็จแล้วเราก็พากันเอากระเป๋าเข้าห้อง โดยห้องน้ำจะอยู่ทางขวามือ เดินขึ้นไปจะเป็นเตียงค่ะ เตียงฝั่งซ้ายมือจะเป็นตู้เสื้อผ้าและโต๊ะเครื่องแป้ง โดยมีทีวีและตู้เย็นอยู่ปลายเตียง มองตรงไปจะเป็นหน้าต่างและระเบียงค่ะ ซึ่งเพื่อนที่อยู่ห้องกับเราบอกว่าจะขอไปดูห้องผู้ชายที่ชั้น 4 เราก็เลยตอบตกลงค่ะแต่เราไม่ไปเพราะจะอาบน้ำ เราก็ไปปิดประตู้ให้เพื่อนค่ะ

พอเพื่อนออกจากห้องและเราหันหลังกลับมา คือเราชะงักเลยค่ะ ไฟดับ!!!! ก๊อกน้ำในห้องน้ำเปิดเอง!!!! เสียงกดชักโครก!!!! เรานี่อึ้งเลย ทำไรไม่ถูกเรายืนสั่นเลยค่ะ คือ... เหมือนเขามาบอกให้รู้ว่าเขามีอยู่จริงนะ พอเพื่อนขึ้นมาเพื่อนก็ถามว่าเราเป็นอะไร เราก็บอกว่า "เขาอยู่ในห้องนี้นะ เขาอยู่มานานแล้ว" เท่านั่นแหละค่ะเพื่อนหน้าซีดเลย (มันเป็นคนกลัวผีมาก) แต่เราก็ไม่อยากคิดไรมากค่ะคิดว่าเขาคงมาทำให้รู้ว่าเขามีอยู่จริงเฉยๆ เสร็จแล้วเรา 2 คนก็ไปอาบน้ำ โดยเพื่อนนอนดูทีวีอยู่บนเตียงค่ะ ส่วนเรานั่งเล่นคอมอยู่โต๊ะที่ติดหน้าต่างข้างเตียง โดยเราเปิดหน้าเว็บ Youtube Facebook โปรแกรมเพลง แล้วก็ Slave D ไว้ค่ะ แล้วคือวันนี้มีเพื่อนที่เก่งๆจะมาติวก่อนสอบให้ พวกเราเลยลงไปติวกันที่ห้องผู้ชายที่อยู่ชั้น 4 ก่อนไปเราก็ไม่ได้ปิดคอม เปิดทิ้งไว้ค่ะ

พอติวเสร็จประมาณตี 1 เราก็แยกย้ายกันขึ้นห้อง พอเราเปิดประตูห้อง เราทำไรไม่ถูกเลยค่ะ ตาเรามองไปที่คอม เราเดินไปที่คอมช้าๆ ทุกอย่างมันอึ้งและ งง ไปหมด ในใจถามว่าเกิดไรขึ้น คือคอมเราค่ะ หน้าเว็บที่เราเปิดไว้ต่างๆมันถูกปิด แต่เป็นโปรแกรมแชทที่เปิดกล้องคุยกันขึ้นมาแทน (เราก็ไม่รู้ว่าเรียกว่าอะไร ที่เราเห็นเขา เขาเห็นเรา แต่ใช้การสนทนาแบบพิมพ์ข้อความอ่ะค่ะ) ภาพที่เราเห็นคือผู้หญิงชาวต่างชาติ เธอสวยมากค่ะ แต่ดูท่าทางเธอหงุดหงิด เธอลุกไปลุกมา แล้วก็กลับมานั่งที่คอมเหมือนเดิม แล้วเธอก็พิมพ์ข้อความส่งมาเรื่อยๆค่ะ คือตอนนั้นเราจะร้องแล้วถามแต่ตัวเองว่านี่เกิดอะไรขึ้น? ในข้อความเป็นบทสทนาภาษา English มันแปลประมาณนี้ค่ะ

? : สวัสดีที่รัก ฉันคิดถึงคุณ
ผู้หญิงปริศนา : สวัสดีที่รัก ฉันก็คิดถึงคุณเช่นกัน
ผู้หญิงปริศนา : คุณเป็นอย่างไรบ้าง
ผู้หญิงปริศนา : ที่รัก
ผ้หญิงปริศนา : ตอบฉันที
ผู้หญิงปริศนา : Hmmmmmm
ผู้หญิงปริศนา : .............?

อาการผู้หญิงคนนั้นหงุดหงิดมากค่ะ เหมือนเราทักเขาไปแต่ก็ไม่ยอมตอบเขาเลย เรามองหน้าเพื่อน และเราก็ตัดสินใจจะพิมพ์ตอบเขาไปค่ะ แต่มองหน้าเพื่อนคือเพื่อนจะร้องแล้วค่ะ บรรยากาศตอนนี้อึดอัดมาก เราเลยตัดสินใจกาเว็บนั้นออก ตอนนี้เราสงสัยมากว่าใครเป็นคนเล่นคอมเรา ปิดเว็บทั้งหมดของเรา และเข้ากล้องเว็บแคมเข้ารหัสเอง ทั้งๆที่เราไม่เคยเล่นเลย อีกคำถามคือใครคือคนที่ทักผู้หญิงคนนั้นไป และผู้หญิงคนนั้นคือใคร?

           หลังจากที่ปิดหน้าเว็บแล้วเราก็พยายามไม่คิดอะไร ถามว่าเรากลัวไหม โคตรกลัวเลยค่ะ แต่เราต้องใจแข็งไว้ไม่อยากให้เพื่อนคิดมาก เรานั่งเล่นคอมต่อ เพื่อนก็นอนดูทีวีอยู่บนเตียง เวลานั้นประมาณตี 2 ค่ะ มีเสียงเคาะจากตู้เสื้อผ้าดังขึ้น "ก๊อก" พร้อมกับทีวีดับ แล้วมันก็ติดเหมือนเดิม เรามองหน้าเพื่อนเลยค่ะ เพื่อนถามว่าเสียงอะไร เราก็บอกอย่าทักๆ แล้วทำเป็นไม่สนใจ สักพักเสียงแบบเดิมดังขึ้นอีกครั้งค่ะ "ก๊อก" พร้อมกับทีวีดับอีกครั้ง เพื่อนลุกขึ้นมาหาเราเลยค่ะ ตอนนั้นสั่นมากกก เพื่อนบอกว่ารีบนอนเถอะ เราก็เลยโอเคร นอนก็นอน แล้วเสียงแบบเดิมก็ดังขึ้นอีกค่ะ แต่ครั้งนี้จังหวะติดกัน "ก๊อกก๊อก" ทีวีกลายเป็นหน้าจอสีฟ้าเลยค่ะตอนนั้น ไม่ติดด้วยเปลี่ยนช่องก็ไม่ได้ เราเลยนอนลง ปลอบใจเพื่อนว่าไม่มีอะไรหรอกอย่าคิดมาก ทั้งที่ในใจตัวเองก็ไม่ไหวแล้วเหมือนกัน พอกำลังจะหลับ ได้ยินเสียงอีกค่ะ เป็นเหมือนเสียงคนเลื่อนอะไรสักอย่าง เพื่อนก็กลัวค่ะ กอดเราใหญ่เลย ร้อนก็ร้อนตอนนั้นพัดลมเบอร์แรงสุดช่วยไรไม่ได้เลย เพื่อนก็ร้องไห้ใหญ่เลยค่ะ เราก็ปลอบใจได้แต่บอกว่าไม่มีอะไรนะ อาจเป็นเสียงแม่บ้านก็ได้ พอพูดจบเท่านั้นแหละค่ะ เสียง "แคว้ก!!" ดังมากกกก คือมันเป็นเสียงเหมือนคนเลื่อนผ้าม่านบนรถตู้อะค่ะ คือผ้าม่านหอพักเราเป็นแบบนั้น กรี๊ดเลยค่ะ สวดมนต์แบบไหนได้สวดเลยค่ะ เราก็ร้องเพื่อนก็ร้อง เอาผ้าห่มคลุมใจอยากวิ่งออกจากห้องเต็มทนตอนนี้อึดอัดหายใจไม่ออก มันทนไม่ไหวเหมือนจะตายให้ได้เลยค่ะ รีบโทรหาเพื่อน โทรหาใครที่โทรได้เลยค่ะตอนนั้น ปรากฏว่า... เพื่อนผู้ชายรับค่ะ เราเลยขอร้องให้เพื่อนผู้ชายขึ้นมานอนด้วยคนนึง มันใจดีมากค่ะ มันก็ขึ้นมา เรารู้ว่ามันไม่มีอะไรดีขึ้นหรอกแต่มันก็อุ่นใจกว่าเยอะ สรุปคืนนั้นเรานอนกัน 3 คน และก็ได้ยินเสียงเคาะตู้ตลอดทั้งคืนด้วยค่ะ พอตื่นเช้ามาเพื่อนผู้ชายเล่าว่า.. เขาไม่ได้นอนเลย ห้องนี้มันอึดอัดแปลกๆ พอหลับตาเหมือนเพดานมันใกล้หน้ามาแล้วก็หายใจไม่ออก แถมได้ยินเสียงแปลกๆทั้งคืน มันก็เพิ่งมาหลับเอาตอนเช้าค่ะ เพราะเรามีสอบบ่าย แต่ห้องนี้พอตอนเช้ากลับไม่มีอะไรให้หน้ากลัวหรือบรรยากาศอึดอัด แต่หากเริ่มค่ำเมื่อไหร่ ความน่ากลัวจะมาเยือนทันที

ผู้สนับสนุน

คืนที่ 2 

            หลังจากสอบเสร็จเราไปหากินข้าวกันค่ะกว่าจะกลับมาหอก็ประมาณ 4 ทุ่ม เพื่อนเราอาบน้ำส่วนเรานี่เอาขนม กับน้ำส้มมานั่งกินบนเตียงค่ะ ดูทีวีไปด้วย จังหวะนั้น เสียงเคาะตู้มาอีกแล้วค่ะ ใจเราหวั่นละแต่ก็ไม่ได้คิดไรมาก สักพักฝาขวดน้ำส้มเราหล่นลงไปใต้เตียงค่ะ (มันหล่นได้ไงนี่ งง อยู่) เราก็เก็บขึ้นมาแล้วนั่นกินขนมต่อ ระหว่างที่นั่งกินนั้นขนมมันตกค่ะจากมือเรานี่แหละ คือเราไม่ใช่คนซุ่มซ่ามนะคะ แต่มันเป็นความรู้สึกที่แบบมีคนดึงออกไปจากมือ แล้วมันก็หกเรี่ยราดไปหมดเลยค่ะ แถมฝาน้ำส้มยังตกอีกรอบ มันอะไรนักหนาตอนนั้นเราหงุดหงิดมาก เราก็ก้มไปเก็บตามปกติ จังหวะที่เงยหน้าขึ้น ขุ่นพระ!!!! เราเห็นค่ะ.... เขาอยู่ปลายเตียง เธอเป็นผู้หญิงผมยาวปิดหน้า ใส่ชุดขาว แต่เธอไม่มีขา!!

เราสาบานว่านี่ไม่ได้ตาฟาด เธอกำลังลอยออกไปทางประตูต่อหน้าต่อตาเราเลยค่ะ นี่อึ้งซิค่ะ เพื่อนก็ออกมาจากห้องน้ำพอดี มันมองหน้าเราแล้วถามว่าเจออีกแล้วเหรอ เราก็พยักหน้า หน้าซีดเลยค่ะ ไม่คิดว่าจะเจอจะๆจังๆแบบนี้ เราหันไปดูทีวีต่อเพื่อไม่ให้คิดมาก จังหวะนั้นมีอะไรไม่รู้ค่ะเปิดประตูห้องเราแล้ววิ่งเข้าห้องน้ำมันไวมาก เรากับเพื่อนตกใจสุดขีด!!!! ถามว่าใคร? ก็ไม่มีคนตอบ เราเดินเข้าไปดูเลยค่ะ กลัวก็กลัวแต่นี่มันจะมากเกินไปแล้วนะ เราตัดสินใจเปิดประตูห้องน้ำ ทันใดนั้นสิ่งที่พบ!!!!!! "เพื่อนค่ะ" TT มันวิ่งมาแปรงฟันคือด่ามันเลยค่ะจะเข้ามาทำไมไม่เคาะประตู เราด่าแบบเสียๆเลยคือโมโหมาก แต่เพื่อนที่อยู่ห้อง 552 อ่ะค่ะ มันน้ำตาคลอเราก็หยุดด่ามัน ถามมันว่าเป็นไรเราขอโทษ คือเราไปแตะตัวมันมันสั่นค่ะ

สักพักมันร้องเราก็เฮ้ย!!! เป็นไรว่ะ มันเหมือนมันอยากเล่าแต่มันพูดไม่ออกอ่ะค่ะ เราก็พามันออกมาจากห้องน้ำมานั่งตรงเตียง ปลอบมันถามว่าเป็นไร มันเลยบอกว่า "คือตอนที่เค้ากำลังจะแปลงเค้าเข้าไปในห้องน้ำ แต่ลืมยาสีฟันพอกำลังจะออกมาเอายาสีฟันที่อยู่หน้ากระจกตาเหลือบไปเห็นขนมบนโต๊ะมันขยับเองได้ แต่พอมันเห็นขนมก็รีบหยุดไม่ขยับอีกเลย" (ขนมเป็นขนมขาไก่อ่ะค่ะ ที่ซองมันจะเป็นสี่เหลี่ยมตรงฐานส่วนปลายมันจะแหลมเอาไว้ฉีก) คือมองจากลักษณะรูปทรงแล้วมันไม่น่าขยับได้เลยค่ะ เราเลยไปส่งเพื่อนที่ห้องปลอบมันว่าไม่มีอะไร ในใจเรารู้แล้วแหละค่ะว่ามันเกิดอะไรขึ้นแล้วเขาต้องการอะไร เพื่อนๆจำได้ไหมคะ คือตอนที่เรากินขนมกับน้ำส้มแล้วมันตก อ่ะค่ะ ลองเชื่อมสถานการณ์ดูนะคะ หลังจากนั้นเราก็เห็นผู้หญิงออกไปนอกประตู  เป็นจังหวะที่เพื่อนเห็นขนมขยับเองได้พอดี สรุปก็คือเขาคงอยากกินอ่ะค่ะ เหมือนเขาหิวแต่เขาไม่รู้จะสื่อสารกับเรายังไง เสร็จแล้วเราก็ไปติวกันค่ะ กลับขึ้นมาห้องเหมือนเดิมก็ประมาณ ตี 1 เราเลยเดินไปส่งเพื่อนที่ห้อง 552 มันเลยพูดขึ้นมาว่า

เพื่อน : เออแล้วเราจะเอาขนมไหว้เขาตอนไหนอะ
เรา : เออ เอาเป็นว่าพรุ่งนี้แล้วกัน วันนี้ง่วงละ

ทันใดนั้น ไฟดับจ้าาาาา เพื่อนกอดกันแน่เลยค่ะ เราเลยพูดออกไปว่า "ขอโทษค่ะ เดี๋ยวเอาให้เดี๋ยวนี้เลย" แล้วไฟก็ติดเลยค่ะ เราเลยเอาขนมไปไหว้ กับน้ำ เราฉีกขนมไว้ครึ่งหนึ่งค่ะ ไม่ได้ฉีดสุดคือมันเหนียวมาก แล้วเราก็ไหว้  เราก็พูดๆไปให้เพื่อนพูดตาม จังหวะนั้นทุกคนเห็นเหมือนกันหมดเลยค่ะ คือ..... ถุงขนมฉีกเอง เรานี่ท่องนะโมใหญ่เลยค่ะ ยอมรับว่าเขาจิตแข็งมากที่สามารถทำให้สิ่งของขยับได้มากขนาดนี้ เรารีบไหว้แล้วรีบกลับห้องเลยค่ะ คืนที่ 2 เพื่อนผู้ชายก็มานอนด้วยอีกคืน เราไม่รู้หรอกค่ะว่าเกิดไรขึ้นบ้างเพราะเราหลับ

          เช้าวันต่อมาเราก็ไปสอบกันตามปกติ และไปหากินข้าวกันเพื่อหาทางออกว่าจะเอายังไงกันดีเพราะเหลือสอบอีก 1 วัน ก็คือเราต้องนอนพักอีก 1 คืน แต่มันไม่ไหวแล้วจริงๆ ยิ่งอยู่เขายิ่งทำให้เราสัมผัสได้ชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ ลืมบอกไปค่ะ ห้องเราเมื่อมองผ่านหน้าต่างลงไปด้านล่างจะเป็นศาลค่ะ เป็นกลุ่มมูลนิธิยอดกตัญญูเก็บศพอะเนาะ ส่วนแม่บ้านหอนี้ทุกคนจะพูดภาษา "เขมร" เราพอฟังออกค่ะ เพราะแม่เราเป็นคนบุรีรัมณ์อ่านฟรีก่อนใครที่ pheex3.com ทุกครั้งที่พวกเราเดินผ่าน กลุ่มแม่บ้านจะมองมาทางเราแล้วนินทาค่ะ คือเขาจะซุบซิบไรกันก็ไม่รู้ เราไม่รู้หรอกว่าเกิดอะไรขึ้นกับห้อง 551 ห้องที่เราอยู่ แต่ที่เรารู้คือ... เราต้องหาทางออกกับเรื่องนี้ให้ได้ เราเลยตัดสินใจไปหาพี่ค่ะ ซึ่งพี่เราทำงานอยู่ในตัวเมืองโคราชนี้และเล่าเรื่องทุกอย่างให้ฟัง พอไปถึงเราก็เล่าเรื่องให้พี่ฟัง พี่เราก็ยิ้มๆ แล้วพูดกับเราว่า....
     
         พี่  : อ้ะ!! เตรียมมาให้แล้ว (พี่เรายื่นตะกรุดให้เราค่ะ)
        เรา : พี่รู้เหรอ?
         พี่  : เขามีพลังมากเลยนะ เขาทั้งเหงา เขาทั้งหิว ตะกรุดนี้ช่วยอะไรเราไม่ได้มาก แต่จะช่วยให้เขาเข้าใกล้หรือทำร้ายเราไม่ได้ พยายามรักษาไว้ให้ดี อย่าเอาไว้ต่ำอย่าให้ใครตบหัว 18 แล้วนะ อาจมีหรือเห็นอะไรที่คนอื่นไม่เห็นก็ไม่ต้องตกใจ ช่วยเหลือเขาไป

คือเราฟังแล้วทรุดเลยค่ะ คือแน่ชัดละว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นเราไม่ได้คิดไปเอง พี่เราเป็นคนนับถือของพวกนี้อยู่แล้วค่ะ จะเห็นจะสัมผัสได้ พอเราได้ตะกรุดเราก็ไปหาเพื่อนค่ะ เตรียมตัวกลับเข้าหอ พอถึงหน้าหอเราเหงื่อแตกเลยค่ะ จริงอยู่ที่เรากลัวแต่นี่มันเกิดอะไรกับร่างกายเราก็ไม่รู้ เราสัมผัสได้ค่ะ มันอยู่ใต้จิตสำนึกเราเลย เราสัมผัสได้ว่า "เขารอเราอยู่ด้านบนนะ" เราเดินขึ้นบันได ร้องไห้ไปค่ะ เพื่อนนี่หน้าซีดไปตามๆกัน พอไปหยุดอยู่หน้าประตู 551 เพื่อนๆเชื่อไหม เราก้าวขาเข้าห้องไม่ได้!!!! มันมีพลังงานบางอย่างผลักเราค่ะ เพื่อนนี่อยู่ห่างจากเราเลย (รักกูมาก 555555) เราสับสนค่ะร้องไห้เลยเรายกขาแต่มันไม่ข้ามไปในห้องค่ะ มันมีแรงดันเราจริงๆ มือเรานี่ก็กำตะกรุดแน่นเลย ร้องออกมาไม่อายเลยค่ะ สุดท้ายเราเข้าไปได้!!!!!

พอเข้าไปได้เรารีบขนของเลยค่ะ มันอยู่ไม่ไหวแล้วห้องนี้ทั้งร้อน ทั้งหนาว อึดอัด สยอง ในเวลาเดียวกัน เพื่อนเราก็เก็บของเหมือนกันค่ะ ยัดได้ก็ยัดคือตอนนั้นก็เที่ยงคืนแล้วอ่ะเนาะ กะว่าจะลงไปนอนห้องผู้ชายกันค่ะ เราเก็บไปร้องไป เพื่อนๆเข้าใจไหมคือมันอึดอัดมากตั้งแต่มาอยู่หอนี้  สักพักค่ะ เราสัมผัสได้อีกแล้ว เขาบอกว่า "อย่าไป" โอ๊ยเรานี้กรี๊ดเลยค่ะ เราบอกเพื่อนว่า..... เขาไม่ให้เราไปได้ยินไหม!! เขาไม่ให้เราไป!! เสร็จแล้วเราหยิบกระเป๋าวิ่งเลยค่ะ ทุกคนออกมาจากห้องลงไปห้องผู้ชาย คืนนั้นเรานอนอัดกัน 8 คนค่ะห้องเดียว ใจเราคิดนะว่านี่ที่ได้ตะกรุดมานี่สัมผัสอะไรต่างๆได้มากมายไปหมด พอเช้าวันถัดมาเราก็ไปสอบค่ะสอบเสร็จ 4 โมงเย็น เรากลับเข้าหอไปเอากระเป๋าที่ฝากไว้เคาน์เตอร์ตอนนั้นเกือบ 6 โมงเย็นแล้ว เราเตรียมกระเป๋าขึ้นรถเตรียมออกเดินทาง นึกโล่งใจที่จะได้ออกจากหอนี้ไปเสียที รถได้เคลื่อนล้อออกจากที่พัก และเราก็เกิดสัมผัสขึ้นอีกรอบเป็นครั้งสุดท้าย สิ่งที่เราสัมผัสได้คือ... "มีผู้หญิงคนหนึ่ง เขากำลังนั่งร้องไห้" ...........

อ่านลืมกดไลค์เพจ >> https://www.facebook.com/pantipghosts/ นะ จะได้ไม่พลาดเรื่องหลอนใหม่ๆ กัน

เครดิตเรื่องราวจากกระทู้ ประสบการณ์ หอพักอาถรรพ์ ของคุณ สมาชิกหมายเลข 2541923
ประสบการณ์ หอพักอาถรรพ์ ประสบการณ์ หอพักอาถรรพ์ Reviewed by Nobibi on สิงหาคม 19, 2561 Rating: 5
ขับเคลื่อนโดย Blogger.