เมื่อคนตายยังไม่ยอมไปไหน...เรื่องจริง สัมผัสจริง จากคนไม่เคยเชื่อ !

เมื่อคนตายยังไม่ยอมไปไหน...เรื่องจริง สัมผัสจริง จากคนไม่เคยเชื่อ !

เล่าเรื่องผี
อ่านเรื่องผี

สวัสดีครับเพื่อนๆ  ทุกคน นี่เป็นเรื่องแรกของผม พิมพ์ผิดพิมพ์ขาดตกบกพร่องยังไงก็ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยครับ...

เรื่องของผมเกิดขึ้นซักประมาณ 4-5 ปีที่แล้ว...ตอนนั้นผมอายุซักประมาน 17 ตอนนั้นผมยังเรียน ม.5 อยู่ครับ ผมเป็นเด็กภาคเหนือ เป็นคนที่ไม่ค่อยเชื่อเรื่องผีเลย... ทั้งๆ ที่ละแวกบ้านหรือว่าสภาพแวดล้อมที่ผมเติบโตมาจะเป็นเหมือนสิ่งเร้าชั้นยอด และมักมีเรื่องราวเหตุการณ์แปลกๆ เกิดขึ้น ผมเลยเริ่มรู้สึกว่า เห้ย...หรือเรื่องพวกนี้มันมีจริงว่ะ ? แต่ก็ได้แต่ตั้งคำถามพวกนี้ไปวันๆ หล่ะคับ  มันไม่ได้เกิดขึ้นมาบ่อยๆ จริงๆ  นี่นา...

เรื่องที่ผมจะเล่าต่อไปนี้ เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับผม ในช่วงเวลาตอนนั้น ที่ผมรู้สึกว่าดวงผมตกมากๆ  มาเล่าให้ฟังนะครับ...เริ่มจากวันนั้นตอนเช้าผมต้องขับมอไซไปเรียนในตัวจังหวัด ระหว่างทางที่ผมขับมอไซไป จะมีทางลัดครับ

เป็นถนนสร้างใหม่เรียบทางรถไฟ ผู้คนก็ใช้สัญจรไปมาคับ ผมก็เป็นหนึ่งในนั้นที่ใช้เส้นทางนี้...วันหนึ่งผมขับรถผ่านมาบนถนนเส้นทางนี้ก็เห็นอุบัติเหตุเกิดขึ้น ก็เห็นนะครับแต่ไม่ได้สนใจอะไร ก็ขับผ่าน วันต่อมาเห็น ตุงแดง ปักอยู่ริมทาง ก็รู้ได้ทันทีว่าอุบัติเหตุเมื่อวานมีคนเสียชีวิตแน่ๆ


ผู้สนับสนุน


...ผมก็ขับไปไม่ได้สนใจอะไรแต่ก็หลอนๆ จิตตกนิดๆ  (เพิ่มเติมครับการปักตุงแดงในภาคเหนือคือเวลามีคนตายจากอุบัติเหตุ ณ จุดนั้นญาติจะเอาตุงแดงมาปักไว้ครับ ) วันเวลาก็ผ่านไปเกือบสัปดาห์ผมก็ใช้เส้นทางนี้ไปเรียนทุกวัน ลืมบอกไปครับ ว่าช่วงนั้นที่โรงเรียนมีงานกีฬาสีผมต้องซ้อมหลีดทุกวันเลิก 5 ทุ่ม และต้องใช้เส้นทางกลับบ้านทางนั้นด้วย แรกๆ ก็กลัวครับหลังๆ มาเริ่มชิน แต่ต้องบอกก่อนว่า ตอน 5 ทุ่ม

ถนนเส้นนี้แทบจะหรือไม่ก็ไม่มีรถเลย... ไม่รู้ว่าตอนนั้นรอดจากการดักปล้นมาได้ไง มันไม่มีรถเลยจริงๆ ครับ 2 ข้างทางเป็นป่าหญ้ารกๆ  กับทุ่งนา เวลามีรถอยุ่ข้างหน้าต้องรีบบึ่งรถตามเพราะอย่างน้อยจะได้อุ่นใจ...

เวลาก็ผ่านไปครับ...ซักอาทิตย์ต่อมาเป็นวันจันทร์ผมก็ไปเรียนตามปกติ พอไปถึงเส้นทางที่ว่า ก็เห็นตุงแดง จุดที่ 2 ครับ ในใจก็คิดเลย สยอง อีกแน่ๆ  พออีก 3 - 4 วันต่อมา มีอีกจุดครับ ผมนี่เครียดเลยเพราะต้องซ้อมหลีดทุกวัน...

และแล้วเรื่องที่ผมไม่คาดคิดและไม่เคยเชื่อก็เกิดขึ้น...วันนั้นเป็นวันพุธครับ ต้องบอกก่อนว่าคนเกิดวันพุธกลางคืนเซ้นจะแรงมาก ผมซ้อมหลีดจนดึก ดูนาฬิกาก็ เกือบๆ  5 ทุ่มเราเลยเลิกซ้อมกัน ผมก็กลับคับ กลับทางเส้นนั้นเลย...เพราะเป็นทางตรงไม่มีรถ

วันนั้นเป็นวันเดือนดับครับ ทางก็มืด มีแต่แสงไฟ สาดไปบนถนน ไม่มีรถซักคัน ผมนี่ใจแป้วเลย...พอผ่านถึงจุดที่มีตุงปักเมื่อไหร่นี่แถบจะร้องไห้เลย...เพราะไฟจากมอไซผมสาดไปบนถนน ล่ะมีตุงปักข้างทางคือชัดมาก...ผมก็แกล้งทำเป็นไม่เห็นไม่สนใจ ขี่ไปได้ซักครึ่งทางเห็นจะได้ มองไกลๆ เห็นจุดไฟท้ายรถสีแดงดวงเดียวอยู่ข้างหน้า เลยรีบบึ่งรถตามไปใกล้ๆ  เพราะอย่างน้อยๆ ก็จะได้มีเพื่อนร่วมทาง

...ผมก็พยายามขับตามให้เร็วที่สุด พอใกล้ถึงในระยะ 50 เมตรจากผมที่มองจ้องรถคันนั้นอยู่ จู่ๆ รถคันนั้นก็หักเลี้ยวลงข้างทางไป...ผมก็เห็นต่อหน้าต่อตา ผมยังแปลกใจอยู่เลย ตรงนั้นมีซอยด้วยหรอหว่ะ ประกอบกับมืดมากๆ  เลยคิดในใจพอถึงตรงนั้นเมื่อไหร่กูขอดูหน่อยดิ๊ มันเลี้ยวไปไหน...ปรากฏว่าพอถึงจุดตรงที่มีรถเลี้ยวลงไป ไม่มีซอย ไม่มีทาง ไม่อ่ะไรทั้งสิ้นไม่มีแม้กระทั้งมอไซหรือคน นอกจากป่าข้างทางกับตุงแดง....อ่านเรื่องผี

คือตอนนั้นผมช็อคมาก ช็อคจริงๆ  นึกในใจกูโดนแล้ว คือไม่คิดว่าจะมาเจอกับตัว ตั้งหน้าตั้งตาขี่ให้ถึงบ้านไวๆ ในใจก็นึกถึงแต่ภาพพวกนั้น คือลองคิดดูคับ ถนนไม่มีรถ ไม่มีบ้านคน 5 ทุ่มแล้ว คือผมน้ำตาแทบไหล...พอตกอีกวันมาขอไปพิสูจน์หน่อยเหอะ...ปรากฏว่าจริงคับ มีตุงปักตรงนั้นจริงๆ

จากนั้นมาผมไม่กล้ากลับทางนั้นตอนดึกๆ อีกเลย...เคยลองเอาเรื่องนี้ไปคุยกับคนที่รู้เรื่องเร้นลับดู เค้าบอกว่าถนนที่สร้างใหม่ มักจะมีการบนศพเอาไว้ พอครบกำหนดเมื่อไหร่ จะได้ไม่มีอุบัติเหตุอีกเหมือนกับว่าครบจำนวนแล้วอะไรทำนองนั้น นี่ก็เป็นแค่ความเชื่อน่ะคับ

เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกครับที่ผมเห็นจะๆ  ยังมีเรื่องหลอนๆ อีกมาก ที่คนไม่เชื่อเรื่องพวกนี้แบบผม ต้องเจอ !


ผู้สนับสนุน


อ่านลืมกดไลค์เพจ >> https://www.facebook.com/pantipghosts/ นะ จะได้ไม่พลาดเรื่องหลอนใหม่ๆ กัน

เครดิตเรื่องเล่าจากกระทู้ เมื่อคนตายยังไม่ยอมไปไหน...เรื่องจริง สัมผัสจริง จากคนไม่เคยเชื่อ ! ของคุณ สมาชิกหมายเลข 2367325


เมื่อคนตายยังไม่ยอมไปไหน...เรื่องจริง สัมผัสจริง จากคนไม่เคยเชื่อ ! เมื่อคนตายยังไม่ยอมไปไหน...เรื่องจริง สัมผัสจริง จากคนไม่เคยเชื่อ ! Reviewed by Nobibi on กันยายน 12, 2561 Rating: 5
ขับเคลื่อนโดย Blogger.