ขอเล่าประสบการณ์ผีๆ : ชีวิตเด็กปี 1 กับผีที่หอ 1 ปี

ขอเล่าประสบการณ์ผีๆ : ชีวิตเด็กปี 1 กับผีที่หอ 1 ปี

ขอเล่าประสบการณ์ผีๆ
ขอเล่าประสบการณ์ผีๆ : ชีวิตเด็กปี 1 กับผีที่หอ 1 ปี

สวัสดีค่ะนี่เป็นกระทู้แรกของเรา
เป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นจริงกับตัวเองและเมทตลอด 1 ปี ที่ผ่านมา  ก่อนอื่นที่จะเล่า...
เราจะบอกก่อนว่า " นี่เป็นความเชื่อส่วนบุคคลนะคะ และนี่ก็ไม่ใช่เรื่องที่แต่งขึ้นมาเอง " : )


               ต้องบอกก่อนว่าเราเป็นคนพิเศษค่ะมีสัมผัสพิเศษที่แรงมากจนบางทีมันเกินไปจริง เราเป็นคนมีเซ้นต์ที่นอกจากจะสัมผัสสิ่งที่มองไม่เห็นได้ แล้วเรายังสามารถมองเห็นอนาคตอันใกล้ที่จะเกิดขึ้นได้เหมือนเดจาวู เป็นอนาคตของตัวเองและคนอื่น สามารถทำนายเรื่องของหรือปัญหาของคนอื่นได้ เพื่อนเรายังตกใจจนบางทีมองดูเป็นตัวประหลาดจนถึงตอนนี้ มีแต่คนถามว่ารู้ได้ไงพอเราบอกไว้ว่าเห็นมันในหัวเขาหาว่าบ้าะอมันตรงกับที่เราบอกเป๊ะ เขาก็ว่าเราประหลาด บอกเลยนี่เป็นเรื่องราวของเราจริงๆที่อยากแชร์หรือเล่าให้ฟังเพื่อความบันเทิงเท่านั้นค่ะไม่ได้มีเจตนาอื่นใด หากผิดพลาดยังไงก็ขออภัยด้วยนะคะ

               เรื่องนี้เกิดขึ้นที่มอดังในภาคอีสานตอนบนแห่งหนึ่งในจังหวัดเล็กๆ เราเป็นเด็กกรุงเทพฯติดที่นี่ ก็ต้องมาเรียนที่นี่ตั้งแต่เรามาอยู่ที่นี่ เราย้ายหอมา 2 ครั้ง หอแรกเราย้ายเพราะเราไม่โอเคมากความรู้สึกเราคือหอเก่าเราไม่ชอบไม่ใช่ประเด็นแต่พีคกว่าคือเรารู้ว่ามีคนฆ่าตัวตายมากก่อน แต่เราไม่เล่าเรื่องนี้ให้ใครฟังและไม่มีใครบอกเราตอนนั้นมาใหม่เราเอง เราคิดว่าต้องมีผีแน่ๆมันมีแน่นอนและสรุปมันมีจริงเหมือนเราคิด เรารู้เรื่องหอเก่าแบบชัวร์ หลังจากเราย้ายออกจากหอใหม่ตอนจบเทอมสอง เราก็เลยไปคุยกับแม่บ้านที่ทำงานในหอพักมากนานแล้วทำเกือบทุกหอเรา แกเลย "อ๋อ" ขึ้นมาทันทีเลยค่ะ ป้าก็งงนะตอนเราไปถามว่ารู้ได้ไงเราแต่เราไม่บอกหรอกค่ะว่ารู้ตั้งแต่วันแรกที่ย้ายของมาแล้ว

               มาเข้าเรื่องกันเลยดีกว่าจริงๆ บอกเลยว่า มหาวิทยาลัยที่เราเรียนอยู่... ผีเยอะมาก

จะว่าป่าช้าแตกก็ไม่เชิง เพราะมอเราตั้งอยู่บนทำเลสนามบินเก่าก่อนจะเปลี่ยนมาเป็นมหาวิทยาลัยเรื่องเล่าก็มีมากมาย ตั้งแต่โรงพยาบาลกลายมาเป็นหอใน แต่เรื่องนี้เราไม่ได้อยู่หอในค่ะ  เราอยู่หอเครือข่ายซึ่งเป็นหอกึ่งในกึ่งนอกเพราะรู้ดีว่าถ้าอยู่หอในจะเป็นยังไงเลยไม่อยู่ 555555 อย่างที่บอกเราย้ายหอมาสองรอบตอนปี 1 หลังจากที่อยู่หอแรกไม่ถึงเดือนเราก็ย้ายไปอยู่หอใหม่เป็นหอเครือข่ายเหมือนกันแต่ใหม่กว่าหอเก่าเพราะเพิ่งสร้างได้ไม่นาน เราโอเคกับหอนี้มาก แต่ตอนมาห้องเพื่อนก่อนจะย้ายเข้ามาอยู่ค่ะ เพราะหอใหม่อะไรก็ใหม่เนอะเราโอเคทุกอย่าง แต่พอเราย้ายมาเนี่ยเนื่องจากเราเปลี่ยนหอตอนที่เขาเปิดเทอมกันหมดแล้ว มันทำให้เราไม่มีสิทธิเลือกห้องแล้วมันเหลือห้องว่างห้องสุดท้ายคือ 106 เราก็ต้องอยู่ห้องนี้ค่ะกับรูมเมทที่เขาอยู่มากก่อน




ผู้สนับสนุน

               อ่อลืมบอกหอเครือข่ายที่เราอยู่เป็นห้องที่อยู่กันสองคนค่ะ   หลังจากทำเรื่องย้ายจนย้ายเข้ามาอยู่สามเดือนแรกไม่มีปัญหาอะไรค่ะ แต่เวลาเราก็เริ่มรู้สึกแปลกๆ แต่เราไม่ได้บอกใครกลัวจะกลัวกัน  อีกอย่างเราไม่มั่นใจเรากลัวจะคิดไปเองจนวันหนึ่งจู่ๆ เราเป็นไรไม่รู้พูดขึ้นมากับเมทว่า "แกคิดว่าห้องเรามันแปลกๆมั้ย เหมือนไม่ได้อยู่กันสองคนเลย" เมทเราก็มองหน้าแล้วตอบว่า "ใช่มั้ยเค้าก็รู้สึกแบบนั้น" คราวนี้เป็นเราที่มองหน้าค่ะ  เราดูตกใจนิดนึงที่รู้ว่ามีคนรู้สึกเหมือนตัวเอง  อย่างน้อยไม่ได้คิดไปเองคราวนี้เราก็เลยคุยกันเลยค่ะแต่หลังจากนั้นทุกอย่างก็เริ่มไม่ปกติ

               โบราณท่านว่า "อย่าไปทักใช่มั้ยคะ"  แต่เราทักไปแบบไม่ได้ตั้งใจ หลังจากนั้นเราเริ่มฝันแปลกๆเกี่ยวกับห้อง  เราฝันว่าในห้องเราอยู่กัน 4 คน มีผู้หญิงผิวขาวร่างเล็กสวยมากหน้าตาจิ้มลิ้มเหมือนตุ๊กตาอายุน่าจะประมาณ 22-25 กับผู้หญิงผิวดำร่างใหญ่อวบๆอายุไล่เลี่ยกัน เขามาไล่เราออกจากห้องแต่เราไม่ออกถ้าเราออกเมทเราต้องออกด้วยแต่เขาไม่ยอมให้เมทเรามากับเรา ในฝันก็ไล่เราไล่มันอยู่นั่นแหละค่ะฝันแบบนี้มาเป็นสัปดาห์ จนเริ่มตะหงิดใจเล่าให้เมทให้เพื่อนที่เขาเชื่อเหมือนเราฟัง เมทเราก็บอกว่าเหมือนกันแต่มันไม่ฝัน มันบอกเวลาที่อยู่ห้องคนเดียวสิ่งของเหมือนเคลื่อนไหวเอง...

               ขวดน้ำที่มีน้ำอยู่เต็มตั้งอยู่บนตู้เย็นตกลงมาเองทั้งที่ในห้องไม่มีลม บางทีก็มีเสียงนั่นนี่ ไม่ใช่แค่เมทที่เจอแบบนี้เราเองก็เจอแต่หนักกว่าค่ะ  ไว้เล่าท้ายๆ เราคุยกันแล้วทีนี้เราก็ทำไม่สนใจผ่านเลยไปเลยค่ะ  จนลืมในที่สุดจนกระทั่งเปิดเทอมใหม่เทอมสองกลับมาอยู่หอก็เริ่มเจอหนักขึ้น  เราฝันถี่มากฝันว่า  ชั้นสามหอเรามีคนผูกคอตายมีคนเรียกเราไปดูแต่เราไม่ไปห้องเราอยู่ชั้นค่ะไม่ไปเพราะขี้เกียจขึ้นบรรได ในความฝันเหมือนเรื่องจริงที่ไม่รู้ว่าจริงมั้ยเราเริ่มสงสัยค่ะทีนี้ไม่ไหวหาคำตอบเองเลยเราไปถามเพื่อนที่เป็นคนจังหวัดนี้ว่าหอเรามีคนผูกคอตายที่ชั้น 3 มั้ย คราวนี้มันตกใจค่ะและถามเรากลับ

เพื่อน :มึง รู้ได้ไง

เรา    : เราเจอแบบนี้จะเชื่อมั้ย  / คุณพระเลยค่ะ

เพื่อน : มีห้องหนึ่งที่อยู่ชั้น3 ซึ่งห้องนั้นเป็นของเพื่อนของเพื่อนกู เอง

เราแบบกะแล้วเชียวในใจ แต่เราก้ไม่สนใจค่ะเพราะห้องนั้นมันไม่ใช่ห้องเราและเรายังคงใช้ชีวิตเป็นปกติที่ไม่ค่อยปกติเท่าไหร่ทุกคืนเวลานอน เราชอบฝันว่า มีคนมาไล่ออกจากห้องแต่เราไม่ไปค่ะ ถ้าออกไปแล้วจะให้ไปอยู่ไหนบางทีก็สะดุ้งตื่นกลางดึกได้ยินเสียงแปลกๆ แต่เราก็ไม่สนใจนอนต่อตื่นเช้ามาก็เล่าให้รูมเมทฟัง เล่าทุกอย่างแบบไม่ไหวแล้ว  คราวนี้เราเริ่มสืบหาความจริงที่จริงๆตอนนี้ก็ยังหาไม่เจอแต่สิ่งที่เราตกใจคือเมทเราบอกว่า

เมท   : เคยไปรับของมาจากญาติที่สุรินทร์ เขาเอามาจากเขมร  / เราก็เงิบเลยค่ะ

เรา    : เป็นสายดำใช่มั้ย?

               เพราะเราบูชาครูบูชาเทพทางฮินดูเนื่องจากเราเคยเกือบตายมาครั้งหนึ่งเลยไปรับขันธ์ แต่ของเราบอกก่อนว่าเรา สายขาวจริงๆ แต่ที่เราสงสัยว่าทำไมเมทเราสายดำเพราะมันต้องทำขันธ์ห้าทุกวันพระเอาดอกไม้ธูปเทียนมาบูชา แล้วมีกฎที่ต้องทำคือห้ามให้โสร่งผ้าถุงหรืออะไรก็แล้วแต่ที่เป็นของต่ำโดนหัว ตามความเชื่อจะทำให้ของเสื่อม แต่ของเราไม่มีอะไรค่ะบูชาแต่เทพอย่างเดียวไม่มีกฎเกณฑ์อะไรเพราะไม่ได้ไปรับเอาของอะไรมา เราเชื่อเรื่องแบบนี้พอสมควรนะเพราะเราเคยโดนคนทำของใส่แต่เอาออกแล้วเลยเชื่อมาก แล้วเมทเราเนี่ยมันทำผิดกฎที่เขาห้าม เราไม่รู้ว่าห้องเรามันมีอะไรกันแน่เราเจอหนักขึ้นเรื่อยๆ มันไล่ให้เราออกไป  แต่เราไม่ยอมออกค่ะ คราวนี้เราทะเลาะกับมัน  เพื่อนเราที่เชื่อเรื่องแบบนี้มาเล่นที่ห้องเรา  เราเลยเล่าให้มันฟัง คราวนี้เหมือนมันโมโหโผลงปากไปท้าว่า

เพื่อนเรา  : ถ้าอยากให้เพื่อนกู ออกจากห้องแน่จริง  ขอให้กู ถูกหวยมีเงินไปจ่ายค่าหอใหม่สิ

               แล้วหลังจากวันนั้นเราซื้อล้อตเตอรี่ก็ถูกเลขท้ายสองตัวค่ะ มันซื้อเงินที่ได้เราแบ่งไปทำด้วยไปอุทิศให้คืนนั้นก็มาเลยเป็นเสียงหัวเราของผู้หญิงแก่ๆ มันเป็นอะไรที่น่าเกลียดมาก ถ้านึกไม่ออกว่าหัวเราะยังไงถ้าได้ดูเดอะคอนเจอริ่ง 2 ได้ยินเสียงแม่ชีเสียงแบบนั้นเลยค่ะ ตามด้วยเสียงตะคอกบอกว่า "ออกไป" อันนี้ไม่ฝันนะคะ ได้ยินจริงๆ ก่อนจะปิดไฟนอนในใจเราก็ (กูไม่ไป) แล้วนอนต่อค่ะ ตื่นเช้ามาเล่าให้เมทฟังเหมือนเดิมหลังจากนั้นก็เจอหนักขึ้น ไปทำบุญก็ไม่ดีขึ้นเลยค่ะ แต่ไม่เห็นมาทวงห้องแล้ว เห็นอีกอย่างเลยทีนี้เราเห็นผีที่มากกว่าผีเราขอเรียกว่าปีศาจเลยนะค่ะเป็นยายแก่ค่ะ  ทีนี้เราไม่ไหวเราบอกเมทเลยว่ามันตามแกมาอะเอ (เอนามสมมตินะค่ะ) เราไม่ไหวแล้วนะเราเครียดมากที่เราเชื่อว่ามันตามเมทเรามาเพราะเมทเราทำผิดกฎไงค่ะมันไม่ใช่คนของเราแน่ๆ และเราไม่ได้เล่นพวกนี้ด้วย ถึงเราจะเป็นสายขาวแต่สิ่งเดียวที่เขาห้ามเราคือไม่ให้กินสัตว์ใหญ่เนื้อวัวอย่างเดียวค่ะ แล้วก็ต้องรักษาศีลปฎิบัติธรรม ให้นั่งสมาธิเยอะๆแล้วจะได้เห็น แต่เราไม่นั่งค่ะเคยนั่งแล้วเห็นเยอะมากอย่างกับป่าช้าแตกเราไม่ไหวเขามาขอส่วนบุญ  เราก็อุทิศไปทีนี้จิตเราไม่นิ่งมันทำให้เราออกไปนั่นนี่นอกเส้นทางค่ะเราเลยไม่นั่ง กลับมาต่อพอเราทนไม่ไหวคืนนั้นเราเลยตัดสินใจสวดชิญบัญชร  หลังจากเลือกสวดไปพักหนึ่งหลังจากโดนของ เรากลับมาสวดใหม่คราวนี้สวดออกเสียง จู่เมทเราร้องไห้ทุรนทุรายบอกให้เราหยุดสวดมันจะตาย  แล้วเราหันไปมองมันเริ่มแน่ใจแล้วอาการแบบนี้โดนของเข้าแน่ๆ แต่เราไม่หยุดสวดเราสดจนจบแล้วมองเมทเราที่เหงื่อท่วมตัวหนักมาก  เราไม่ถามว่า เป็นอะไรปิดไฟนอน ตอนเช้าเล่าให้เพื่อนที่เชื่อเรื่องนี้ฟัง มันเลยพาเราไปหาเพื่อนมันอีกคนที่เป็นเหมือนเรา และวันนั้นเมทเราก็มีอาการแปลกๆมันดูโทรมแบบไม่เหมือนตัวเองเราเลยพามันไปหาเพื่อนอีกคนที่เป็นศิษย์พระอาจารย์ พอไปเจอแค่นั้นแหละเพื่อนคนที่เป็นลูกศิษย์พระอาจารย์ขอแทนชื่อว่าบีนะค่ะ บีบอกให้เราพาเมทเราไปหาพระ อาจารย์ของเขามันโดนของ แล้วที่เราเห็นยายแก่นั่นคือปอปมันจะกินเรา ตัวเราก็กลัวแต่ก็นิ่งค่ะ   คืนนั้นก็สวดมนต์ปกติคืนนี้ตัวหลับแต่จิตไม่หลับก่อนนอนเราสมาธิอฐานแยกใจให้ออกจากจิต ทำให้ร่างหลับแต่ใจยังเปิดอยู่งงมั้ยเราก็งงวิธีนี้  เหมือนถอดจิตแต่เราไม่ได้ถอดมันเหมือนสิ่งที่เราเคยทำได้แล้วกลับมาทำได้อีกครั้ง คราวนี้เราเห็นยายแก่จริงๆ นุ่งผ้าสิ้นกระโจนมาทางเมท เราเห็นเมทเราในนิมิตตัวเองว่ายืนอยู่บนเส้นทางที่โล่งมากแล้วหันไปมองคนที่นอนข้างเรามันพยายามเข้าหาเราแต่ทำอะไรเราไม่ได้ เพราะมีผู้ชายชุดขาวดูแลเราสุดท้ายเราตัดสินใจตื่นแบบสะดุ้งแล้วรีบปลุกเมทคราวนี้มันตะโกนหรือกรี๊ดออกมานี่แหละ เราเปิดไฟเลยเป็นเวลาตีสี่กว่า  มันร้องไห้บอกว่า




ผู้สนับสนุน
เมท  : เห็นแมวดำเข้ามา
เมทเราเกลียดแมวกลัวแมวมากค่ะ ที่นี้มันพยายามปลุกเราที่นอนอยู่แต่มันขยับตัวไม่ได้แล้วหายใจไม่ออก
เมท  : ถ้าเราไม่ปลุกมันมันคงตาย
เรา   : ไม่มีไรแล้ว

               เช้าวันเดียวกันก็ตัดสินใจไปวัดที่เซกากับบีเลยค่ะไปหาพระอาจารย์ฟังท่านเทศน์ ทุกอย่างกลับมาเหมือนจะปกติแต่ก็ไม่เท่าไหร่ในเราตั้งจิตในใจ สมมติว่า ถ้าไม่มีอะไรทุกอย่างว่างเปล่าอะไรก็เหมือนดีขึ้นค่ะแต่ไม่ทุกอย่าง เราไปเลยไปทำบุญ นั่งสมาธิอุทิศส่วนกุศลไป ทำถี่ๆจนทุกอย่างดีขึ้นใกล้ ปิดเทอมใหญ่เทอม รูมเมทของเราย้ายออกก่อนเราหนึ่งเดือนเราอยู่ในห้องคนเดียวไม่เจอเหตุการณ์อะไรแล้วค่ะ ทุกอย่างปกติเราอยู่อย่างมีความสุข จนกระทั่งปิดเทอมแล้วย้ายหอแต่เรื่องราวของเรากับเมทเหมือนคนจะรู้กันเยอะ มีคนเข้ามาขอให้เราไปดูห้องให้ มีคนมาบอกเราโดนผีตามให้เราไปพิสูจน์ จริงๆเรื่องแบบนี้บางทีการที่เขามาหาอาจไม่ได้มาทำร้ายเขาคงเห็นเรามีบุญพอที่จะช่วยเขาได้ ก็ทำให้เขาเถอะค่ะ ตอนนี้ซัมเมอร์แล้วเราได้ย้ายมาอยู่หอใหม่ที่เขาเล่าว่า เป็นที่ของพญานาคตั้งแต่ย้ายมาก็ไม่มีอะไรมากค่ะนอกจากฝันว่า อยู่ใต้น้ำทุกคืน มีชาวน้ำมากมายพวกเขาเป็นมิตรและใจดี  ในความฝันเราจมอยู่ในน้ำที่ตัวเราเหมือนหายใจไม่ออกแต่เรากลับหายใจออกจากนั้นเราเลยสวดมนต์อุทิสบุยให้แก่เจ้ากรรมนายเวรก็ไม่ฝันอีกแล้วค่ะ  เรื่องของเราก็จบแค่นี้จริงๆ แต่ยังมีเรื่องเล่าอีกเยอะ ทั้งเรื่องหอของเพื่อน ห้องของเพื่อนอีก รวมถึงต้นเหตุที่ทำให้เรามีสัมผัสพิเศษพวกนี้เอาไว้วันหลังละกัน มันยาวมาก เรื่องนี้ก็ยาวแต่ย่อให้สั้นลงค่ะ

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่ะ
ปล. เรื่องนี้ไม่ใช่การแต่งขึ้นมา และถ้าหากมีอะไรผิดพลาดในกระทู้นี้ก็ขออภัยด้วยนะคะ


อ่านลืมกดไลค์เพจ >> https://www.facebook.com/pantipghosts/ นะ จะได้ไม่พลาดเรื่องหลอนใหม่ๆ กัน



ขอเล่าประสบการณ์ผีๆ : ชีวิตเด็กปี 1 กับผีที่หอ 1 ปี ขอเล่าประสบการณ์ผีๆ : ชีวิตเด็กปี 1 กับผีที่หอ 1 ปี Reviewed by Nobibi on พฤษภาคม 28, 2562 Rating: 5
ขับเคลื่อนโดย Blogger.