เรื่องหลอนวัยเด็ก

เล่าเรื่องหลอนวัยเด็ก

เล่าเรื่องหลอนวัยเด็ก
เล่าเรื่องหลอนวัยเด็ก

               เมื่อ 10 ปีที่แล้ว เราย้ายไปอยุ่ที่ จ.ประจวบคีรีขันธ์ ไปอยู่บ้านยายของเราเอง มีบ้าน 2 หลัง เป็นบ้านยายกับบ้านลุง ส่วนมากเราจะไปอยู่บ้านลุงมากกว่า เพราะได้เล่นกับพวกพี่ๆ เรามีพี่ชายคนนึงชื่อพี่นัด พี่เราเป็นคนนิสัยเกเรนักเลง แต่รักน้องมาก ย่าเล่าให้ฟังว่าตอนเด็กๆ พี่นัดเคยเล่นซ่อนแอบตอนกลางคืนแต่เด็กที่เล่นด้วย หาพี่นัดไม่เจอเลยไปบอกย่าบอกลุง(ลุงคือพ่อพี่นัด) เขาก็ช่วยกันหาทั่วบ้านหายังไงก็หาไม่เจอจนเช้าก็หากันอีกรอบก็ยังไม่เจอ พอมาอีกวันนึงก็พยายามหากันอีก หาจนทั่วก็ยังไม่เจอ เข้าวันที่ 3 ย่าเราก็เลยเอาธูปมาจุดกี่ดอกจำไม่ได้ จุดไหว้ที่หลังบ้าน ย่าก็พูดว่า

"ขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์คุณพระคุณเจ้าช่วยดลบรรดาลให้หาหลานนัดเจอด้วย เจ้าที่เจ้าทางผีบ้านผีเรือนทั้งหลายถ้าหลานลูกทำอะไรผิดพลาดไปลูกขอขมาขอให้อโหสิกรรมให้ลูกด้วยเถิด"

หลังจากที่ย่าเราไหว้เสร็จ ก็ออกไปหาอีกรอบ แล้วก็เจอคะ อยู่หลังบ้านตรงพุ่มไม้ ย่าบอกว่าทุกคนหาตรงนั้นหมดแล้วแต่ไม่เจอพอไหว้เสร็จก็เจอเลย ย่าถามพี่นัดว่าหายไปไหนมา พี่นัดบอกว่า มีผู้หญิงสวยชุดสีขาวผมยาวเดินมาจูงมือเขาไปนั่งตรงนั้นเขาเห็นพวกย่าพวกลุงเรียกเขา เขาขานตอบแต่ไม่มีใครได้ยิน ย่าถามต่อว่าแล้วกินอะไรอยู่ได้ยังไงตั้ง 3 วัน พี่นัดบอกว่าผู้หญิงคนนั้นเอาน้ำให้เขากิน พอเขากินไปก็รู้สึกอิ่มไม่หิว ย่าเราบอกว่าพี่นัดกินน้ำทิพย์ไป




ผู้สนับสนุน

               พี่นัดโชคดีมาก จนพี่นัดโตมาก็เริ่มเกเรมีเรื่องบ่อย ครั้งแรกพี่นัดโดนยิงแต่ไม่เป็นอะไร ผ่านมาอีกครั้งที่สองครั้งนี้หนักอยู่พี่นัดขี่รถมอไซค์หนีอีกพวกนึง รถล้มข้างถนนแต่รถที่ตามมาเบรคไม่ทัน เลยขับเหยียบขาพี่นัด รู้ไหมคะรถอะไร รถสิบล้อคะ! คืองงมากโดนสิบล้อเหยียบตั้งแต่ขาอ่อนลงไปเลยแต่พี่นัดยังลุกขึ้นเดินได้?  เสร็จก็ไป รพ. กลับมาเราก็นั่งทำแผลให้พี่นัดทุกวันเช้าเย็น จนหาย (ย่าเคยบอกว่าใครที่ได้กินน้ำทิพย์ไปจะรอดชีวิตจากการตายได้ 3 ครั้งไม่รู้จริงไหมโบราณบอกมา) ผ่านมาถึงครั้งที่สาม ช่วงนั้นพี่เราก็มีแฟนแต่อยู่ๆ ก็เลิกกัน ผ่านไป 1 อาทิตย์ พี่เราก็ไปนั่งกินเหล้าปรกติข้างถนน แต่อยู่ๆแฟนเก่าเขาก็เดินมาบอกให้พี่เราช่วยเขา แฟนใหม่เขาจะมาตีเขาพี่เราก็เลยบอกให้ผู้หญิงคนนั้นไปนั่งข้างในร้านแต่ไม่ทันค่ะพวกนั้นมาก่อนขี่มอไซค์มากัน 2 คนมาถึงมันก็ยิงเข้ามาเลยพี่เราจับขวดเป็ปซี่ได้ก็ปาใส่ผลักผู้หญิงคนนั้นเข้าไปในร้านพวกมันก็ยิงอีกจนไปโดนขาพี่เรา 1 นัด มันก็ขับหนี พี่เราไม่ยอมถือขวดเหล้าวิ่งตามไป (โดนยิงขาแต่ก็ยังวิ่งตามได้อึดแค่ไหนถามใจเธอดู)พวกมันก็หยุดรถหันมายิงนัดสุดท้ายเข้ากะโหลกเลยแล้วก็ขับหนีไป พวกเพื่อนๆพี่นัดตามมาดู เห็นพี่เรานอนนิ่งไปแล้ว แต่ยังหายใจก็เรียกรถพยาบาลมา...  ตัดภาพไปที่ รพ.ค่ะ หมอตรวจเสร็จก็ออกมาบอกลุงว่า กระสุนคาที่กะโหลกผ่าตัดก็ตายไม่ผ่าก็ตาย ตอนนั้นเสียใจมากเป็นพี่ชายที่รักและดูแลปกป้องเรามาตลอด แต่สุดท้ายต้องมาตายเพราะผู้หญิงคนนั้นคนเดียว!! แค้นมากถ้าวันนั้นมันไม่มาหาพี่เรา พี่เราก็ไม่ตายโหงแบบนี้!!

               พอพี่ตายก็จัดงานศพผ่านมาจนมาถึงคืนที่ 3 เห็นเขาบอกคืนที่คนตายจะมาหา ปรกติทุกคืนจะมีวงไพ่วงอะไรอยุ่รอบๆหน้าบ้าน พอเข้าคืนที่ 3 ไม่มีใครตั้งวงหน้าบ้านเลย มีวงเดียวตั้งอยู่ในบ้าน อยู่รวมกลุ่มกันมันจะดีกว่านะ พอพระสวดจบคนเริ่มแยกย้าย อยู่ๆ ไฟก็ดับเราก็คิดว่าดับปรกติแต่มองไปข้างบ้านก็เปิดไฟอยู่นิ ทำไมบ้านเราดับอยู่บ้านเดียว สักพักไฟก็ติดเอง สักแปบดับอีกแล้ว หมาก็หอนตอนนั้นเรายังเด็กก็กลัวคลุมโปงเลย ย่าบอกว่าคนตายโหงจะเฮี้ยน คลุมไปเลยค่ะยาวๆ เช้ามาพ่อเราเล่าให้ฟังว่าเห็นพี่นัดมาเดินๆรอบๆบ้าน แต่ไม่เข้าไปในบ้าน (พ่อเราชอบนอนบนรถ) จบงานศพเราก็กลับมาอยู่บ้านเรา ผ่านงานศพไปเกือบเดือนย่าเราพาไปหายายที่ประจวบอีกครั้ง เราก็ไปแต่ไปกันเยอะต้องไปนอนบ้านลุง พอมาถึงบ้านประมาณ 6 โมงเย็นพอก้าวเข้าบ้านปุ๊ปเปิดไฟทั่วบ้านเสร็จสรรพ เราก็จะเดินไปหาอะไรกินในครัวเดินยังไม่ถึง อยู่ดีดีไฟดับเรากับพี่กรี๊ดดังลั่นแล้ววิ่งมาหาย่าเลย (ลืมบอกเก็บกระดูกไว้ที่บ้านในห้องของพี่เขานะค่ะ) ตอนไฟดับมันไม่ได้ดับแบบปรกติคือมันดับๆติดๆ เหมือนไฟเทคอ่ะคะเป็นอยู่บ้านเดียว ย่าเราก็เข้าไปในห้องจุดธูปบอกพี่นัด ขอมานอนที่นี่ลูกหลานมันกลัวอย่าแกล้งกันเลย พูดจบอยู่ดีดีไฟก็ติดปรกติ ติดได้แปปเดียวเอาอีกแล้วดับอีกแล้วเหมือนเดินคะติดๆดับๆ เรานั่งมองรอบๆ บ้าน สังเกตเห็นทีวีเปิดอยู่และไฟห้องน้ำก็เปิดติดตลอด ไม่ติดๆ ดับๆเหมือนไฟบ้าน คือถ้าไฟเสียก็ควรเสียหมด แต่นี่มีทีวีกับไฟห้องน้ำเปิดปรกติที่เหลือดับหมดเลย ตอนนั้นกลัวมากนั่งกอดย่า. ย่าเราทนไม่ไหวเลยตะโกนบอกไป จะแกล้งอะไรนักหนาน้องมันกลัวกันหมดแล้วไม่อยากให้นอน ก็ไม่นอนที่นี่ก็ได้ พูดจบคราวนี้ไฟติดเลยคะติดปรกติไม่ดับอีก. (ย่ากับพี่นัดจะสนิทกันย่าเลี้ยงพี่นัดมาพี่นัดจะรักย่ามาก)   
 
               พอทุกอย่างปรกติก็หาที่นอนนอนรวมๆกันเรานอนข้างย่าเพราะเรากลัว. ทุกคนหลับหมดแต่เราไม่หลับ?  สักพักเราได้ยินเสียงดังมาก. ดังแปร๊ดดดดด~~!!  พี่เราตด อื้ม. เสียงดีมาก หมดเสียงตดไป เราก็ยังนอนไม่หลับคราวนี้ของจริงมาล่ะ เสียงดังแอ็ดดด เสียงประตูห้องที่เก็บกระดูกเปิดเรารู้และเราโดนแน่ๆ เราก็คลุมโปงนอนเงียบๆมันมีความรู้สึกว่ามีลมผ่านขาอ่ะ และก็มีลมผ่านอีกเหมือนเดินไปเดินกลับอ่ะ ล่ะก็ได้ยินเสียงดังแอ๊ดดดดด อีกครั้งตอนนั้นนี่สั่นมากสั่นไปหมดกลัวก็กลัว นอนไม่หลับอยุ่คนเดียวอีก ตื่นเช้ามาเล่าให้ย่าฟังย่าบอกทำไมไม่ปลุก. และ สถานการณ์แบบนั้นใครจะมีสติปลุก ไม่ช๊อคตายก็ดีแค่ไหนล่ะ. เห้อ...  แล้วแต่วิจารณญาณของแต่ล่ะคนนะค่ะ แต่เหตุการณ์นี้เราจำไม่ลืมจริงๆ




ผู้สนับสนุน

อ่านลืมกดไลค์เพจ >> https://www.facebook.com/pantipghosts/ นะ จะได้ไม่พลาดเรื่องหลอนใหม่ๆ กัน


เครดิตเรื่องเล่าจากกระทู้ หลอนวัยเด็ก ของคุณ สมาชิกหมายเลข 3278759

เรื่องหลอนวัยเด็ก เรื่องหลอนวัยเด็ก Reviewed by Nobibi on พฤษภาคม 29, 2562 Rating: 5
ขับเคลื่อนโดย Blogger.