ผีตายโหง แฝงยายมา จากโรงพยาบาล!

เรื่องเล่าผีตายโหง แฝงยายมา จากโรงพยาบาล!

เรื่องเล่าผีตายโหงแฝงยายมา จากโรงพยาบาล
เรื่องเล่าผีตายโหง 

เรื่องนี้เป็นเรื่องที่น่ากลัวมากๆ ในบ้านของเราเอง ตอนนั้นเราอายุได้ 14 ปี บ้านเราอยู่แถว อยุธยา บ้านติดกับวัด สามวิหาร แบบว่า เดินออกจากบ้านก็เจอวัดเลย บ้านเราเป็นบ้านไม้ สองชั้น ชั้นล่างเป็นปูน บ้านแถวๆนั้น จะอยู่ ติดๆกัน ไม่มีรั้วกั้น ดังนั้น เราจะรู้จักกันหมด ทุกบ้าน ในละแวกนั้น จะมีบ้าน ลุง ป้า น้า อา ติดๆ กันไป  ในบ้านเรา ก็จะอยู่กัน 5 คน มี ยาย แม่ เรา น้องชาย และพ่อเลี้ยง
 

        เรื่องก็มีอยู่ว่า ยายเราป่วย เป็นโรค ถุงลม โป่ง พอง เรียกได้ว่า ปอดหาย เพราะตอนสาวๆ แกสูบบุหรี่ ตอนนั้นยายอายุ 60 กว่าๆ เท่านั้น แกก็เจ็บๆ ป่วยๆ แบบนั้นมาตลอด ไม่ได้หนักอะไร และมาวันหนึ่ง ยายก็ป่วยหนัก หายใจไม่ออก เหนื่อย หอบ จนต้องพากันส่งโรงพยาบาล อยุธยา หมอ ก็ใส่สาย ออกซิเจน น้ำเกลือ ดูน่าสงสารมาก แกพูดไม่ได้ เพราะเหนื่อยมาก เรากับแม่ก็ไปนอนเฝ้า ยายเรานอนห้องรวม มีคนเยอะแยะ มากมาย และมีคนตายเยอะมาก แบบว่าปั้มหัวใจกันตรงนั้นเลย พอตายก็เอาผ้าปิด แล้วเข็นออกไป บอกได้เลยว่า สลดมาก
   
           
            ยายเรานอนได้ 3 วัน หมอก็บอกว่า ยายเราจะอยู่ได้ไม่ถึง วันรุ่งขึ้น ให้ญาติๆ มาดูใจ ตอนนั้นเราเพิ่งกลับจากโรงเรียน แม่เราก็มารับพาเราไปหายาย ตอนนั้นเรา ร้องไห้หนัก เพราะเรารักยายมาก เราชอบอยู่กับยาย ชอบ นวด เรานอนกับยาย ยายเลี้ยงเรามา คลุกคลีกับแก  พอเราไปถึง เรื่องมันกลับตาลปัด หมอบอกไม่รู้เกิดไรขึ้น ยายเราดีขึ้น ให้กลับบ้านได้ เราก็ดีใจมาก แต่หมอบอกว่า  ยายเราจะไม่เหมือนเดิม คือ แกจะเดินไม่ไหว ต้องใส่สายออกซิเจนตลอดเวลา ดังนั้นให้ซื้อถังออกซิเจนไว้ที่บ้าน ถังใหญ่ๆ 2 ถัง ไว้เปลี่ยนสลับ





ผู้สนับสนุน

           พอยาย มาถึงบ้าน แม่ก็เตรียมเอาเตียงมาไว้ตรงที่รับแขก ข้างล่าง ซึ่งปกติวางโซฟาอยู่  ถัดไปจะเป็นห้องนอนแม่ และเราก็นอนบนบ้านคนเดียว จริงๆ เรานอนข้างบนบ้านกับยายมาตลอด
        ยายเราก็นอนแบบนั้นเดินไม่ได้ อยู่เป็นเดือนนอนกินข้าว  อุจระก็ใช้กระโถน เรียกว่าทรมาน เรากับแม่ก็ช่วยกันดูแล   อาหารหลักๆๆ ที่ยายเราชอบกิน และกินได้คือ ข้าวต้มกับปลากรอบ หมูหยอง ดังนั้นแม่เราจะวางหมูหยอง ปลากรอบไว้ข้างๆ แก เพราะแม่เราต้องออกไปขายของ ส่วนเราก็ไปโรงเรียน ก็จะไม่มีคนอยู่บ้าน แต่แถวนั้น ญาติ ๆ ก็แวะเวียนมาดูบ้าง
   

            วันนั้น ทุกคนในบ้านไม่อยู่ แต่คนแถวบ้านบอกเห็นยายเราเดินอยู่ในบ้าน บอกก่อนว่าบ้านต่างจังหวัด จะเปิดหน้าต่าง บ้านโปร่งๆ ใครมองเข้ามาก็เห็น ชาวบ้านก็ลือกันว่า

ผีแฝงยายเรา เดินไปมา อยู่ในบ้าน

และบอกให้แม่ ลองแอบดูแก ไรประมาณนี้ แม่เราเชื่อทันที พร้อมพิสูจน์

        แม่เราสังเกต พวกหมูหยอง ปลากรอบที่วางไว้ กินหมด ทุกที ตอนแรกก็ไม่ได้คิดอะไร เพราะคิดว่าแกคงไม่มีไรทำ เลยนอนกินไปเพลินๆ และเวลาที่แกอยู่กับเรา สองคน คือ เวลาเรานั่งทำการบ้าน ดูทีวี ทำอาหาร เราเหลือบตาไป ตกใจ แกลุกขึ้นมานั่ง แล้วถาม คุยนู่น คุยนี่ ได้ปกติ แต่เราไม่รู้เรื่องหรอก เรายังเด็ก
และเวลาตกกลางคืนชาวบ้านแถวนั้นก็เห็นแก เดิน เหมือนหาของอะไรซักอย่าง บางทีแม่เรากลับมาจากขายของ มานั่งคุยกับแก สักพักแกมาถามเราว่า แม่เรากลับมาจากขายของรึยัง

        ตอนนั้นแม่เราขายของ ทุกอย่าง 10 บาท ส่วนใหญ่จะไปตามงานวัดลิเก แม่ก็จะกลับดึกๆ ประมาณเที่ยงคืน

         แม่เราก็สังเกต บางทียายชอบทำตาขวาง พูดอะไร เหมือนคุยกับยายบ้าง คุยกับใครก็ไม่รู้บ้าง แม่เราเลยตัดสินใจไปดูหมอที่ตีนสะพานวัดแม่นางปลื้ม เขาเรียกกันว่า "เจ้าแม่กวนอิม" หมอดูบอกว่า ไม่ใช่ยายเราหรอก

ยายเราแกอ่ะ ตายไปนานแล้ว ตายได้ 3 เดือนแล้ว เนี่ยเป็นผีตายโหงที่แฝงมาจากโรงพยาบาล 

เราบอกก่อนว่ายายเรานอนที่บ้านมา เกือบ 3 เดือนแล้ว

     
            หลังจากนั้นอีกอาทิตย์นึง แม่เราไปขายของที่วัดสะแก งานลิเกอ่ะนะ ป้าสะใภ้เราไปเที่ยวงานวัด ไปเจอกันพอดี แกก็แนะนำแม่เราให้ไปไปหาคนทรง แม่นมาก บ้านแกอยู่แถววัด วันรุ่งขึ้นแม่เราก็ไป เราไม่ได้ไปด้วย เพราะเราไปโรงเรียน คนทรงก็พูดเหมือน เจ้าแม่กวนอิมเป๊ะ แต่คนนี้เขาให้สายสิญจน์ มา มันเป็นสายสีขาวๆ เล็กๆ แบบใส่ข้อมือได้ แกบอกให้เอาไปวางไว้ใต้หมอน แล้วแกยังบอกอีกว่า ยายเราควรจะไปได้แล้ว แกตายแล้วแต่วิญญาณ ยังอยู่ในร่าง ทรมาน เพราะผีตนนี้แค่อยากมากิน มันหิว หลังจากนั้นแม่ก็นำสายสิญจน์ กลับไปที่บ้าน และรอเวลาให้เพื่อที่จะเอาสายสิญจน์ไปวางไว้ใต้หมอน บอกตามตรงทุกคนในบ้าน และชาวบ้าน กลัวกันมาก บรรยากาศมันสุดแสนจะบรรยาย พอตกดึก พอเลี้ยงเราก็เอาไปยัดไว้ใต้หมอน แล้วพวกเราก็เข้านอน รวมทั้งเรา ก็ไปนอนรวมตัวกันที่ห้องแม่ ส่วนน้องชายเรายังเด็กมาก แม่ให้ป้าเราไปเลี้ยงข้างๆ บ้านที่ติดกัน และสิ่งที่เกิดขึ้นในคืนนั้น มันทำเราขนลุก และยังจำได้ถึงตอนนี้

ยายเราโหยหวนทั้งคืน ร้องเรียกให้คนช่วย เรียกชื่อแม่เรา เรียกชื่อ พ่อเลี้ยงเรา แกบอกว่า
   
    " เอาอะไรมามัดแม่ไว้เนี่ย มาแกะ ออกไปที ปล่อยแม่   มัดแม่ทำไม" เรียกร้องอยู่อย่างนั้นทั้งคืน เรายังจำได้ แกเรียก พ่อเลี้ยงเราว่า " มหา " มหา ช่วยแก้มัดให้แม่ที และเรียกชื่อแม่เรา  " แมว เอ้ย!    ช่วยกูด้วย" แม่เราใจแข็ง กลัว  ทุกคนไม่กล้าออกจากห้องกันเลยในคืนนั้น




ผู้สนับสนุน

           พอรุ่งเช้า ประมาณ 7 โมง เราก็ไปโรงเรียน แม่เราพยายามป้อนข้าว     แกก็ไม่กิน   ไม่พูด นอนหลับตา อ้าปากหายใจ ร่วงโรย สงบ แบบไม่เคยเป็นมาก่อน เหมือนคนกำลังจะตาย  แม่เราก็เลยโทรเรียก พี่ป้า น้า อา เพื่อนยาย และพระ 

            ทุกคนมารวมตัวกันประมาณ สี่โมงเย็น ตอนนั้นเราก็กลับจากโรงเรียนแล้ว
   
             พอทุกคนมาพร้อมเพรียงกันที่บ้าน  น้าชายเราชอบลอง อยากลอง แกก็เอาพระเหรียญทั้งกล่องมาวางบนหน้าผากยาย  ยายเราดิ้นพล่าน แต่ไม่ได้หวีดร้องอะไร ดิ้นได้สักพัก แกก็เหมือนหลับ พระที่เคยเป็นเพื่อนยายก็สวดมนต์    เพื่อนยายเราก็จับมือยายพนมมือแล้วบอก   "ไปไหว้พระนะ สวดมนต์นะ"   ยายเราน้ำตาไหลพราก ทั้งที่หลับตาอยู่
     
          สักพัก ยายเราก็ทำท่าเหมือน หาว อาการแบบ หาว ขาดๆ เป็นช่วงๆ ชะงักๆ อ้าปาก หุบๆ หาวๆ อยู่ 3 ครั้ง แล้วแกก็ไป ทุกคน ร้องไห้กันหมด หลังจากยายเราตาย ก็ไม่มีอะไร ไม่มีผีอะไร จบแล้วค่ะ


เครดิตเรื่องเล่าจากกระทู้ ผีตายโหง แฝงยายมา จากโรงพยาบาล! ของคุณ สมาชิกหมายเลข 1273768

ผีตายโหง แฝงยายมา จากโรงพยาบาล! ผีตายโหง แฝงยายมา จากโรงพยาบาล! Reviewed by Nobibi on กันยายน 30, 2562 Rating: 5
ขับเคลื่อนโดย Blogger.