เรื่องสยองหอพักจำเป็น

หอพักจำเป็น

เรื่องสยอง 2020
เรื่องสยองหอพักจำเป็น

สวัสดีค่ะทุกคน เราจะมาแชร์ประสบการณ์ที่เจอมากับตัวให้ฟัง


เรื่องมีอยู่ว่า ย้อนกลับไปตอนเราปี 1 เราได้หาหอพักแถว ๆ มหาลัย เพราะใกล้จะถึงช่วงเรียนปรับพืนฐาน หาจองหอพักตามเว็บตรงไหนก็เต็มแล้ว ขับรถหาอยุ่ๆก็เห็นใบปลิวติดกับเสาไฟฟ้า หอพักนักศึกษาว่าง ติดต่อ xxxxx เราจึงติดต่อไปแล้วขับรถกับครอบครัวไปดู มาถึงหน้าหอพักอย่างสงสัยว่า นี่คือหอพักจริงๆรึป่าว? สภาพแวดล้อมทั้งซอยนี้เป้นตึกคูหาเรียงตลอดแนว ซึ่งหอพักนี้ก็เป็นตึกคูหาเช่นกัน ด้วยความที่กลัวไม่มีที่อยู่จึงรีบติดต่อขอดูห้องพัก

คนดูแล : เหลือ 2 ห้องสุดท้ายค่ะ ชั้นบนสุด.....




ผู้สนับสนุน

    เราจึงขึ้นไปดูกับครอบครัว เป็นห้องสี่เหลี่ยมไม่มีระเบียง รู้สึกได้ถึงความอึดอัดใจแต่สภาพห้องไม่แย่ ห้องที่เหลืออยู่ห้องหนึ่งติดบันได อีกห้องติดทางสามแพร่ง....... เราจึงตัดสินใจเลือกห้องติดบันไดแทน เพราะเป็นทางเลือกสุดท้าย........

    จนมาถึงวันที่ย้ายเข้ามาอยู่ ระหว่างห้องจะมีรูแสงไฟสามารถรอดมาห้องเราได้ แต่เราเอาอะไรปิดได้ ข้อเสียคือห้องไม่เก็บเสียง.... เราอาจจะไม่คุ้นชินกับห้องจึงนอนไม่ได้เลยเปิดโคมไฟนอนทั้งคืนติดต่อกัน 3-4 วัน บางคืนสลึมสะลือตื่นเห็นเงาดำๆอยู่ปลายเตียง แต่ก็คิดแค่ว่าคงง่วงแล้วตาฝาดไป จนอยู่มาเรื่อยๆๆ วันดีคืนดีก็ได้ยินเสียงคนสวดมนต์เหมือนคนอิสลามกำลังละหมาดสวดงึมงัมๆตอนเช้ามืด เสียงโหยหวนดังวนอยู่ในหูรู้สึกได้ถึงความนอนไม่สนิท นานๆเข้าบางวันช่วง ตี1-2 เรามักจะได้ยินเสียงผู้หญิง 2 คนคุยกันแต่ฟังไม่รู้เรื่องว่าคุยอะไร เคยเอาหูไปแนบกับกำแพงแล้วฟังเสียง เสียงหัวเราะฟังแล้วหลอน ขนนี่ลุกซู่เลย ระหว่างที่อยู่เราสงสัยมาตลอดเพราะไม่เคยเห็นออกมาจากห้องสักที อารมณ์เหมือนห้องปิดตาย แล้วห้องนี้มีซีดีสะท้อนกลับติดอยู่หน้าห้องเพราะติดทางสามแพร่ง นานๆเข้าก็ได้ยินเสียงเหมือนคนเอาตัวหรือหัวขนกำแพงทุกเที่ยงคืน ตึง ตึง ตึง ตึงตึงตึงๆๆๆ เราได้ยินเสียงทุกครั้งก็ดูนาฬิกาทุกครั้ง อืม....เวลาเดิมเป๊ะ ในใจเราจึงพูดว่า ถ้าอยากจะอยู่ด้วยกัน ต่างคนต่างอยู่เถอะ อย่าทำเสียงรบกวนกันแบบนี้เรากลัว ประมาณ 2-3 อาทิตย์เสียงนั้นก็เงียบไป...... จนถึงช่วงมิดเทอม เราทำงานพาสทามและยังพักอยู่ที่หอนั้น ขณะที่เรากำลังออกไปทำงาน ก็เห็นกระดาษแปะตามหน้าประตูห้องเกือบทั้งตึก
     และวันต่อมา...ห้องที่มีกระดาษติดอยู่ก็เปิดออกหมด รวมถึงชั้นเราแปะทุกห้องยกเว้นห้องเรา ก็ได้เปิดออก แล้วจึงรู้ว่าไม่มีใครอยู่........ แล้วที่เราได้ยินตลอดล่ะคืออะไร?

     และก็ถึงวันที่เราทนอยู่ไม่ได้แล้วจึงแจ้งย้ายออก (ลืมเล่าไปว่า เวลาเราเลิกงานดึกๆกลับมาที่หอ ไฟทางเดินปิดไฟมืดสนิท!! เราต้องใจดีสู้เสือใช้แสงไฟโทรศัพท์เปิดสวิสต์ไฟเองในแต่ล่ะชั้น และก็จะเป็นแบบนี้ก็ทุกครั้ง และวันนั้นเราก็ใช้วิธีเดิมแต่แสงโทรศัพท์ดันส่องไปตรงดาดฟ้าถัดจากชั้นห้องเรา เห็นขาคนนั่งแกว่งขาไปมาตรงทางขึ้นดาดฟ้าใกล้ห้องเรา ตั้งสติแล้วรีบไขกุญแจเข้าห้องทันที มาถึงคืนก่อนย้ายของออก เราเป็นคนนอนดึก ในเวลาช่วงเที่ยงคืนเราก็ได้คุยโทรศัพท์กับแฟนอยู่ อยู่ๆก็ได้ยินเสียงดังตึงๆๆๆๆๆๆ อยู่บนหัวเรา (ดาดฟ้า) เราตกใจจึงพูดขึ้นว่าเสียงอะไรอ่ะ แล้วเสียงเดินกระแทกนั้นก็ดังขึ้นเรื่อยๆไม่หยุด เสียงเดินกระแทกเท้า เดินวนอยู่บนหัวไม่ไปไหน ด้วยความที่ตกใจกลัวเราก็เผลอหลับไป

     มาถึงวันที่เราย้ายของออก เราได้ให้ที่บ้านมาช่วยย้าย ถึงจนขนลงรอบสุดท้าย ที่บ้านได้ถามเราว่า ย้ายของลงมาหมดรึยัง? เราก็ตอบไปว่า ใกล้แล้ว
เราจึงขึ้นไปเอาของรอบสุดท้ายลงมา แม่ได้พูดขึ้นว่า ดีใจเน๊อะ ปิดเทอมยังมีคนอยู่เป็นเพื่อน เราก็เงียบ.....เรื่องสยองหอพักจำเป็น

    จนขนของขึ้นรถเรียบร้อย จึงบอกแม่ว่า รู้รึป่าวทั้งชั้นนั้นเหลือห้องหนูห้องเดียว แม่ทำหน้าตกใจแล้วพูดว่าก็แม่ได้ยินเสียงห้องข้างๆทำไรก๊อกแก๊กๆในห้องก็นึกว่ามีคนอยู่..... แล้วพ่อจึงพูดขึ้นว่า



ผู้สนับสนุน

พ่อรู้ตั้งแต่แรกล่ะว่ามีผี เพราะตอนที่มาดูห้องครั้งแรกเินผ่านห้องนั้นแล้วขนลุกซู่

แต่กลัวเราจะกลัวเลยไม่บอก.... (ทั้งๆที่เราไม่เคยเล่าให้ที่บ้านฟัง5555 กลัวเขาว่าเราบ้าคิดไปเอง) จนย้ายออกถามคนดูแลยังไงเขาก็บอกไม่มีอะไร

...............เล่าอาจจะไม่น่ากลัวต้องลองไปอยู่ดู ใครที่ได้อยู่นั่นเราขอให้โชคดี...............
เครดิตเรื่องเล่าจากกระทู้ หอพักจำเป็น ของคุณ สมาชิกหมายเลข 3500911

เรื่องสยองหอพักจำเป็น เรื่องสยองหอพักจำเป็น Reviewed by Nobibi on กันยายน 04, 2562 Rating: 5
ขับเคลื่อนโดย Blogger.